Η φροντίδα των χεριών

Όσο και να φροντίζετε το πρόσωπό σας προκειμένου να δείχνετε νεότερη, τελικά τα χέρια είναι, εκείνα που θα προσδώσουν την ηλικία σας. Γι’ αυτό, μην τα παραμελείτε. Τα χέρια είναι από τα πιο ταλαιπωρημένα σημεία του σώματος για δύο λόγους κυρίως. Αφ’ ενός γιατί είναι συνεχώς εκτεθειμένα στις κακουχίες (κρύο, ήλιος. Χειρωνακτικές δουλειές) και αφετέρου επειδή το δέρμα τους είναι λεπτό, με λίγους σμηγματογόνους αδένες.



Γι’ αυτό το λόγο, αν δεν ενυδατώνετε συχνά τα χέρια σας, αφυδατώνονται τα εύκολα και εν τέλει γενούν πρόωρα. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι τα χέρια μας μαζί με το πρόσωπο είναι από τις πρώτες περιοχές όπου εμφανίζονται δυσχρωμίες, εξαιτίας του ηλίου. Επιβάλλεται, λοιπόν, να επιλέγετε μια κρέμα ανάλογα με τις ανάγκες και την κατάσταση των χεριών σας.


Αν το δέρμα είναι ξηρό διαλέξτε μια κρέμα πλούσια σε λιπαρά οξέα. Σε περίπτωση που υποφέρετε ήδη από σκασίματα, κατάλληλη για εσάς είναι μια επανορθωτική κρέμα με καταπραϋντικές ουσίες.


Μια φορά την εβδομάδα, απλώστε μια πλούσια στρώση κρέμας, φορέστε βαμβακερά γάντια και κοιμηθείτε το βράδυ με αυτά. Το επόμενο πρωί τα χέρια σας θα είναι εξαιρετικά απαλά, σαν μωρού.


Αν οι ρυτίδες έκαναν την εμφάνισή τους, τότε χρειάζεστε μια αντιγηραντική κρέμα, την οποία θα χρησιμοποιείτε καθημερινά.

Ημερολόγιο καταστρώματος

Σήμερα ύπια μέρα, μάλλον καλή
Πρωινό πιτούλα αραβική, μίλνερ και τομάτα (2 φέτες)
Μεσημεριάνο Σαλάτα μαρούλι ρόκα και μανούρι + λίγα μανιτάρια+υπέροχο cappucino (La pasteria)
Βραδυνό ένα σουβλάκι, 1/2 γιαούρτι, ενα σοκολατάκι υγείας, 2 κουταλάκια κατίκι Δομοκού.

Πώς θα γεράσουμε αργότερα από τη μητέρα μας

Πρόσφατα χάζευα μια φωτογραφία τής σχεδόν 50χρονης πλέον Demi Moore, που πόζαρε χαμογελαστή δίπλα στην 22χρονη κόρη της Rumer Willis, και το ξεστόμισα αυθόρμητα: «Αυτές είναι σαν αδελφές, όχι σαν μάνα με κόρη, έχουν και το ίδιο σχήμα προσώπου...». Και συνέχισα: «Αν η Demi Moore είναι τόσο όμορφη και φαίνεται τόσο νέα στα 48 της, φαντάζομαι ότι η κόρη της, η οποία, όπως και όλες εμείς στις μέρες μας, γνωρίζει τόσα για τη φροντίδα του δέρματός της και για τη διατήρηση της ομορφιάς της έχει στη διάθεσή της τα καλύτερα καλλυντικά και μπορεί επιπλέον να απευθυνθεί στους ειδικούς, ώστε -αν χρειαστεί- να τη βοηθήσουν με πιο επεμβατικές μεθόδους, θα μοιάζει σίγουρα με 20άρα στα 50 της!».


Θα κληρονομήσω το πρόσωπο της μητέρας μου;
Ο γενικός κανόνας είναι ότι μια γυναίκα που μοιάζει με τη μητέρα της -έχει, δηλαδή, την ίδια κατατομή προσώπου και περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά με εκείνην από ό,τι με τον πατέρα της-, είναι πολύ πιθανό να μεγαλώσει όπως η μαμά της. Αυτό αποδεικνύει ότι τα γονίδια παίζουν κάποιο ρόλο στο πώς θα μεγαλώσει μια γυναίκα, αλλά σε πρόσφατη έρευνα της Procter & Gamble, όπου μελετήθηκαν 114 «ζευγάρια», μανάδες με κόρες, όσον αφορά τις ρυτίδες και τις καφέ κηλίδες που παρουσίασαν στα πρόσωπά τους καθώς περνούσαν τα χρόνια, φάνηκε ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες είναι πολύ περισσότερο υπεύθυνοι για το πώς θα μεγαλώσουμε από ό,τι ίσως φανταζόμασταν. Μάλιστα, αυτό το ποσοστό της ευθύνης του περιβάλλοντος και των επιλογών μας (π.χ. αν επιμένουμε να καπνίζουμε, ενώ είναι γνωστό πλέον ότι συμβάλλει στην πρόωρη γήρανση του δέρματός μας) φτάνει ακόμα και το 80%, ενώ μέχρι πρότινος οι ειδικοί θεωρούσαν ότι το περιβάλλον ευθύνεται σε ποσοστό 60% και τα γονίδια 40% για τη γήρανση του δέρματος. Αυτά είναι ελπιδοφόρα νέα. Γιατί; Επειδή τα γονίδια που έχουμε κληρονομήσει από τους γονείς μας είναι δυνατόν να επηρεαστούν σε ποσοστό μέχρι και 80% από τις επιλογές που θα κάνουμε σε σχέση με την ομορφιά και τη φροντίδα του δέρματός μας, αλλά και από το περιβάλλον στο οποίο θα ζήσουμε. Οπότε, το αν θα γεράσουμε αργότερα από τη μητέρα μας είναι τελικά στο χέρι μας. Υπάρχουν, όμως, και άλλα καλά νέα. Ποτέ δεν είναι αργά για να βάλουμε μπροστά τη διαδικασία ώστε να αναστρέψουμε τα σημάδια του χρόνου. Επιλέγοντας τα σωστά καλλυντικά και κάνοντας τις κατάλληλες επιλογές όσον αφορά τη διατροφή και τον τρόπο ζωής μας, μπορούμε να ελπίζουμε ότι ο χρόνος θα φανεί και με εμάς τόσο φιλικός όσο και με την Demi Moore.


1) Ας ξεχάσουμε τις κακές συνήθειές της
«Το κάπνισμα Πλέον έχει αποδειχτεί και είναι γνωστό σε όλους ότι το κάπνισμα είναι ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς του δέρματός μας, όπως και ολόκληρου του οργανισμού μας βέβαια. Γιατί; Επειδή καταστρέφει τα αγγεία, κάνει το δέρμα μας να φαίνεται κίτρινο και επίσης μας φορτώνει με επιπλέον ρυτίδες, αυτές που οφείλονται στις κινήσεις του καπνίσματος.
«Την ηλιοθεραπεία Τα τελευταία 20 χρόνια, το μαυρισμένο δέρμα είναι πια εκτός μόδας, τουλάχιστον όσον αφορά μακροπρόθεσμα την ομορφιά και την υγεία του δέρματος και κυρίως του προσώπου μας. Η προστασία του δέρματός μας από τον ήλιο είναι πολύ σημαντική, γι’ αυτό και πρέπει να χρησιμοποιούμε στο πρόσωπό μας και στα εκτεθειμένα σημεία του σώματός μας (χέρια, ντεκολτέ) συνέχεια, χειμώνα-καλοκαίρι, αντηλιακό, το οποίο πρέπει να έχει τουλάχιστον δείκτη προστασίας 30. Να το βάζουμε 20 λεπτά πριν από την έκθεσή μας στον ήλιο και να το ανανεώνουμε κάθε 2 ώρες περίπου. Από την άλλη πλευρά, πρέπει ούτως ή άλλως να αποφεύγουμε την υπερβολική έκθεση στον ήλιο και να προστατεύουμε το δέρμα μας φορώντας τα κατάλληλα ρούχα και καπέλο.


2) Ας υιοθετήσουμε τις καλές της συνήθειες
«Την άσκηση και την υγιεινή ζωή Όπως και για όλο τον οργανισμό μας, έτσι και για το δέρμα μας η τακτική άσκηση, η σωστή διατροφή που αποκλείει το αλκοόλ και περιλαμβάνει αρκετά φρούτα, λαχανικά και πολύ νερό (1,5 με 2 λίτρα την ημέρα), καθώς και ο καλός ύπνος, είναι παράγοντες που το βοηθούν να παραμένει υγιές, όμορφο και σφριγηλό.
«Τον καλό καθαρισμό του δέρματός μας Αυτός πρέπει να γίνεται 2 φορές την ημέρα, πρωί και βράδυ, ακόμα κι αν δεν έχουμε βαφτεί καθόλου, γιατί έτσι αφαιρούμε το σμήγμα και τη σκόνη που μαζεύεται στα πρόσωπό μας, ειδικά όταν ζούμε και κινούμαστε σε περιοχές με μεγάλη ρύπανση. Όταν το δέρμα μας είναι λιπαρό, μπορούμε να χρησιμοποιούμε ένα ήπιο σαπούνι σε στερεή ή υγρή μορφή και πάντα προϊόντα που είναι oil free, ενώ όταν είναι ξηρό ένα γαλάκτωμα. Σε κάθε περίπτωση, είναι σκόπιμο να χρησιμοποιούμε στο τέλος μία τονωτική λοσιόν, κατά προτίμηση με οινόπνευμα. Επίσης, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε να πλένουμε οπωσδήποτε πολύ καλά το πρόσωπό μας με άφθονο νερό κάθε φορά που το καθαρίζουμε.


3) Ας επιλέξουμε τα κατάλληλα προϊόντα
Στις μέρες μας τα προϊόντα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να περιποιηθούμε το δέρμα μας και να το διατηρήσουμε νεανικό είναι πολλά και αποτελεσματικά. Σε κάθε περίπτωση, όμως, θα πρέπει:
«Να χρησιμοποιούμε σωστά την κρέμα μας. Αν και θεωρείται πως η κρέμα έχει την ιδιότητα να ενυδατώνει το δέρμα, η αλήθεια είναι πως η ενυδάτωση επιτυγχάνεται χάρη στα υγρά που καταναλώνουμε. Η κρέμα λειτουργεί ως φραγμός, ώστε να μη φεύγει το νερό που διαθέτει το δέρμα μας.
«Να επιλέγουμε πάντα υποαλλεργικά καλλυντικά.
«Να συμπληρώσουμε την αντιγηραντική φροντίδα του δέρματός μας με τη χρήση του ρετινοϊκού οξέος, που είναι συνθετικό παράγωγο της βιταμίνης Α και κυκλοφορεί σε διάφορες μορφές (π.χ. σε κρέμα), ακόμα και μετά τα 25 μας χρόνια. Οι περιορισμοί είναι ότι δεν πρέπει να το χρησιμοποιούμε στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά ούτε και όταν πρόκειται να εκτεθούμε στον ήλιο, γιατί μπορεί να προκαλέσει φωτοευαισθησία αν έρθουμε σε επαφή με το φως της ημέρας (γι’ αυτό και κάποιοι ειδικοί συνιστούν να το σταματάμε τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου υπάρχει μεγάλη ηλιοφάνεια). Έτσι, μπορούμε να βάζουμε το ρετινοϊκό οξύ το βράδυ, στη συνέχεια την κρέμα μας και την επόμενη ημέρα να φοράμε, βέβαια, αντιηλιακό.


4) Ας «ταΐσουμε» το δέρμα μας
Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που σχετίζεται με την αντιγήρανση είναι η διατροφή. Στο παρελθόν υπήρχε η τάση να μιλάμε για μεγαδόσεις βιταμινών, που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως «ελιξίρια», αλλά στις μέρες μας η επιστήμη κλίνει σαφώς προς την ισορροπημένη και πλήρη διατροφή που ακολουθεί τους κανόνες της μεσογειακής δίαιτας, η οποία, ούτως ή άλλως, επικεντρώνεται στη λήψη αντιοξειδωτικών ουσιών μέσω της τροφής. Οι βασικές αντιοξειδωτικές ουσίες είναι:
«Τα καροτένια, που τα βρίσκουμε κυρίως στα φρούτα και τα λαχανικά με έντονο κόκκινο, πορτοκαλί ή κίτρινο χρώμα, όπως είναι τα ροδάκινα, τα βερίκοκα, τα καρότα, οι πιπεριές κ.ά.
«Η βιταμίνη C, που βρίσκεται στα εσπεριδοειδή, στις φράουλες και στα ακτινίδια.
«Η βιταμίνη Ε, που παίρνουμε κυρίως από το ελαιόλαδο και τις ελιές.
«Τα φλαβονοειδή, που τα βρίσκουμε κυρίως στο τσάι, το κόκκινο κρασί, τα σταφύλια, τα μήλα και τα κρεμμύδια, καθώς και στα βερίκοκα, τα πορτοκάλια, τα ρόδια και τα κεράσια. Υπάρχουν πάρα πολλά είδη και οι ειδικοί δεν γνωρίζουν ποια είναι τα περισσότερο «αντιγηραντικά».


5.Ομορφιά στο ιατρείο
Μετά την ηλικία των 30 ετών περίπου, στα όπλα που διαθέτει μια γυναίκα για να διατηρήσει την ομορφιά και τη νεανική της όψη προστίθενται και άλλες μέθοδοι, λιγότερο ή περισσότερο επεμβατικές. Τέτοιες είναι το λίφτινγκ προσώπου και λαιμού, η βλεφαροπλαστική, καθώς και όλες οι νέες μη επεμβατικές μέθοδοι της κοσμητικής ιατρικής, όπως το μπότοξ (για τα μάτια και το μέτωπο), το υαλουρονικό και το πολυγαλακτικό οξύ (διορθώνουν ρυτίδες και ουλές και δίνουν όγκο στα χείλη, στα ζυγωματικά και στα μάγουλά μας), τα πίλινγκ, τα λέιζερ, η μεσοθεραπεία κ.ά.
Να πάρουµε ορµόνες;
Οι ορμόνες παίζουν σημαντικό ρόλο στο ρυθμό της γήρανσης και έχει γίνει αξιόλογη έρευνα προς την εκτίμηση της δυνατότητας υποκατάστασης των ορμονών των οποίων τα επίπεδα μειώνονται με την πάροδο της ηλικίας, όπως είναι τα οιστρογόνα (που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης) και η τεστοστερόνη, αλλά και η DHEA (διυδροεπιανδροστερόνη, ορμόνη κυρίως επινεφριδικής προέλευσης), η αυξητική ορμόνη και η μελατονίνη. Παρ’ όλα αυτά, όλες οι μελέτες που έχουν υπάρξει μέχρι σήμερα είναι αρνητικές όσον αφορά τη χρήση ορμονών για την επίτευξη του στόχου της αντιγήρανσης, κρούοντας παράλληλα τον κώδωνα του κινδύνου για τις πιθανές παρενέργειες που μπορεί να έχει ένα τέτοιο εγχείρημα. Η χρήση των ορμονών, λοιπόν, όσον αφορά την αντιγήρανση περιορίζεται στην ορμονική υποκατάσταση (σκέτα οιστρογόνα ή οιστρογόνα μαζί με προγεστερόνη) κατά την εμμηνόπαυση, που παρεμπιπτόντως βοηθά στη βελτίωση της όψης και της υφής του δέρματος. Η ορμονική υποκατάσταση, όμως, παρουσιάζει και πιθανούς κινδύνους, γι’ αυτό και ο γιατρός θα πρέπει να συνυπολογίσει και αυτούς πριν χορηγήσει ορμονική υποκατάσταση σε κάποια ασθενή του.
 
www.vita.gr

Diary

Σήμερα έχασα το πρωινό λόγω αργίας ξύπνησα στις 10.00 . Κατόπιν γυμναστική. 70΄περπάτημα και 10΄διατάσεις. Έκανε λίγο κρύο σήμερα αλλά ήταν αναζωογονητικό για την άσκηση.



13.30 γεύμα (120 γρ φιλέτο, σαλάτα ανάμεικτη, 1πιτούλα αράπικη, 1 fanta χωρίς ζάχαρη, επιδόρπιο ½ γιαούρτι Πνοή της Όλυμπος με 2 κ σούπας γλυκό πορτοκάλι (homemade) και καφές φουντούκι)


Αυτά μέχρι τώρα... See you later ....

Τώρα είναι το later :)) 17.30 ένα γιαούρτι με δύο κουταλιές ξηρούς καρπούς και καφεδάκι.

Φύτεψε και άλλαξε διάθεση

Μόλις 5’ κηπουρικής μπορούν να βελτιώσουν όχι μόνο τη διάθεσή σου αλλά και την αυτοεκτίμησή σου, σύμφωνα με τελευταίες δημοσιεύσεις στην επιστημονική επιθεώρηση ‘’Environmental Science & Technology’’. Επιπλέον, υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα που δείχνουν πως η φροντίδα της γης και των φυτών μπορεί να σε κάνει πιο ήρεμη, πιο γενναιόδωρη και πιο θετική. Οι ειδικοί πιθανολογούν πως αυτό οφείλεται στο νόμο της εξέλιξης. Η επαφή με τη γη διεγείρει ορισμένα βιοχημικά ‘’μονοπάτια’’  στον εγκέφαλο τα οποία ικανοποιούν την πρωτόγονη ανθρώπινη ανάγκη για επικοινωνία με την μητέρα φύση. Συμπερασματικά αν θέλεις να ανέβεις, πιάσε ..την τσάπα και ξεκίνα την κηπουρική από σήμερα κιόλας. Νοιώσε ακόμα την χαρά της δημιουργίας την μέρα που θα χρησιμοποιήσεις τον μαϊντανό της γλάστρας σου για να συμπληρώσεις τη σαλάτα σου!!

Pilates

Τα αποτελέσματα από την μέθοδο Pilates είναι λίγο πολύ γνωστά. Είναι ιδανική για να δυναμώσεις το σώμα σου χωρίς περιττή επιβάρυνση και να αποκτήσεις ισορροπία, ενώ παράλληλα σε βοηθά να αυξήσεις το μυϊκό σου όγκο και να κάψεις λίπος. Νέα έρευνα όμως έρχεται να προσθέσει ένα ακόμα σημαντικό πλεονέκτημα της:  Η μέθοδος pilates  μπορεί να βελτιώσει τις αθλητικές επιδόσεις σου. Οι ειδικοί ανακάλυψαν πως οι συμμετέχοντες στη έρευνα που συμπεριέλαβαν στο αθλητικό τους πρόγραμμα μερικές ασκήσεις pilates δύο φορές της εβδομάδα είχαν καλύτερες επιδόσεις και στις υπόλοιπες μεθόδους προπόνησης που ακολουθούσαν. Η pilates βελτιώνει τη δύναμη του σώματός σου, θέτοντας έτσι τις βάσεις για τη σωστή εκτέλεση όλων των ασκήσεων.

Χάνωντας μερικά κιλά, τίποτα τραγικό.

Πεθαίνετε από επιθυμία να αγοράσετε κάτι χαριτωμένο για τις γιορτές, αλλά κρατιέστε, επειδή θέλετε να ρίξει μερικά κιλά πρώτα; Αν είχε ένα πάρα πολλά χάμπουργκερ, χωνάκια παγωτού, ή ποτήρια κρασί τελευταία, να μερικές συμβουλές για απώλεια βάρους μας ώστε να ξεκολλήσουν τα κιλά γρήγορα.
Αυτές οι συμβουλές προέρχονται από την πραγματική εμπειρία της ζωής μας. Τίποτα δραστικά - απλώς καλούς στέρεους τρόπους διατροφής που έχουμε μάθει όλα αυτά τα χρόνια.

■ Μην τρώτε μετά την 18:00
Αυτό είναι ένας αλάνθαστος όρος για μας. Αν σας είναι δύσκολο να το κάνετε, απλά πηγαίνετε στο κρεβάτι λίγο νωρίτερα, μέχρι να εκπαιδεύσετε τον εαυτό σας να το κάνετε αυτό. Μόλις αυτό γίνειι συνήθεια, έχετε τη δυνατότητα να το σπάσετε μία φορά σε κακή διάθεση η αν βγείτε για δείπνο με φίλους. Αλλά ακόμα και τότε, να κάνετε την κράτησή σας για το δείπνο 6:30 / 7:00 όχι 8:30 / 9:00.
■ Μειώστε το ψωμί.
Αγάπη, αγάπη, αγάπη ψωμί και θα μπορούσατε να φάτε μια ολόκληρη φραντζόλα ζεστό φρεσκοψημένο ψωμί, αλλά αν έχουμε κερδίσει μερικά κιλά άμεσα. Δοκιμάστε να απομακρυνθείτε από το καλάθι του ψωμιού σε ένα εστιατόριο. ι. Αν είστε στο σπίτι τρώτε το ψωμί σας το πρωί (μια φέτα του τοστ) ή στο μεσημεριανό γεύμα σε ένα σάντουιτς. Βέβαια, το ψωμί θα πρέπει να είναι λεπτές φέτες, ψωμί ολικής άλεσης, γιατί έχει καλύτερη γεύση, σας δίνει την ενέργεια περισσότερη και είναι λιγότερο παχυντικό σε σχέση με άλλα ψωμιά.
■ Μοιραστείτε το φαγητό σας
Ας το παραδεχτούμε. Οι περισσότερες μερίδες εστιατορίου είναι τεράστιες. Πιστεύουμε ότι θα διαπιστώσετε ότι αν αρχίσετε να μοιράζεστε τις μερίδες με την παρέα σας θα εξακολουθήσετε να αισθάνεστε ικανοποιημένοι. Τις περισσότερες φορές μπορεί και οι δύο θέλετε ορεκτικό ή επιδόρπιο που μπορεί άνετα να μοιραστεί.
■ Σκεφτείτε οίνος / αλκοόλη ως επιδόρπιο
Μας αρέσει να φωτογραφία από ένα ποτήρι κρασί. Είναι μια πραγματική απόλαυση. Αν λοιπόν μιλάμε για ένα, γνωρίζουμε ότι αυτό το ένα ποτήρι το πίνουμε σιγά-σιγά και το απολαυβάνουμε σαν να είναι χρυσός. Αυτό το μικρό τέχνασμα οπτικοποίησης μας βοηθά να παραγγείλουμε κάτι ελαφρύ για να εξισορροπηθεί, όπως τα ψάρια και τα λαχανικά αντί για μακαρόνια με σάλτσα κρέμας. Και αν βέβαια αν είχαμε κρασί (επιδόρπιο), δεν χρειαζόμαστε άλλο επιδόρπιο
■ Δοκιμάστε το ιδανικό σνακ
Εδώ είναι κάτι που χρησιμοποιούμε στο σπίτι. Όταν 3:00 το μεσημέρι είμαστε έτοιμοι να γεμίσουμε το στόμα με 6 μπισκότα ένα μπαστουνάκι μοτσαρέλα + 2 ή 3 καρύδια / αμύγδαλα και μερικές φέτες ένα τραγανό μήλο ή αχλάδι είναι η λύση. Δοκιμάστε το. Είναι πολύ ικανοποιητικό!
■ Χρήση της Μεθόδου Τρώγοντας με την Τραμπάλα
Εμείς δεν κάνουμε δίαιτα, με την έννοια των τρελά σχεδιασμένων μενού, αλλά πιστεύουμε στην διατροφή της τραμπάλςα. Θα φάτε λίγο πιο πολύ μια μέρα, θα περικόψουμε την επόμενη. Το χειρότερο πράγμα που κάνει κανείς είναι να τρώει, τρώει, τρώει για πέντε ημέρες και στη συνέχεια προσπαθεί να το ρυθμίσει με μηδενική κατανάλωση α για λίγες μέρες. Ποιος μπορεί να το κάνει αυτό; Είναι παράλογο, όπως όταν ένα άτομο έχει πηδήσει από τη μία πλευρά της τραμπάλα, στην άλλη πλευρά να συντρίβεται στο έδαφος.
■ Θα τα καταφέρω την επόμενη φορά
Αν έχετε πραγματικά λαχτάρα ένα γλυκό ή κάτι λιπαρό και το φάμε λέμε στους εαυτούς μας "Κοιτάξτε εγώ θα προσπαθήσω την επόμενη φορά." Απλά γνωρίζοντας ότι μπορούμε να το κάνουμε την επόμενη φορά. Μεχρι τη στιγμή, την επόμενη φορά που θα τα καταφέρουμε. Αν για κάποιο λόγο αυτό το τέχνασμα δεν λειτουργεί για εμάς άλλος τρόπος είναι η εικόνα - το ζεστό κολλώδες κουλούρι κανέλλας, ή ζεστό λιπαρό τηγανητό όταν στεγνώσει. Σκεφτείτε πατάτες σαν να έχουν μείνει για 3 ώρες, και στη συνέχεια φανταστείτε τους ως ένα κρύο, λιπαρή κόμπο στο στομάχι σας. Ξαφνικά οι πατάτες δεν φαίνεται να αξίζουν.

Erin Simonetti

Erin Simonetti 

Μια καταπληκτική υφάντρα από την Βαλτιμόρη.Βραχιόλι στον αργαλειό χανδρών. Η μπορντούρα του είναι φτιαγμένη με 11αρες μεταλλικές delicas μονής κοπής, αλλά και οι χάντρες οι κεντρικές έχουν ασημί φινίρισμα.
Κούμπωμα φίογκος. Πολλά κουμπώματα τα φτιάχνει η ίδια. Πολλές φορές μοιράζεται τον τρόπο μαζί μας.



 
 

Dora's creation

"Life is not about waiting for the storms to pass, it's about learning how to dance in the rain." By Vivian Greene.

Στη ζωή το θέμα δεν είναι να περιμένεις την καταιγίδα να περάσει, αλλά να μάθεις να xορεύεις στη βροχή, είπε η Βίβιαν Γκρίν. Για να χρησιμοποιήσουμε μια ελληνική έκφραση «ο σκοπός δεν είναι το λιμάνι, αλλά το ταξίδι». Οι γυναίκες baby boomers σε αυτό το θέμα έχουν χάσει από χέρι. Οι γυναίκες αυτής της γενιάς, της γενιάς μου, έπρεπε να δεχτούν την ισότητα με τους άνδρες μόνο που ίσχυε ότι όλοι είμαστε ίσιοι αλλά οι άνδρες είναι …. ισότεροι , δηλαδή έπρεπε να αποδεικνύουν κάθε μέρα και σε κάθε τομέα ότι ήταν αντάξιοι των ανδρών, δηλαδή ουσιαστικά τέλειες. Έπρεπε να είναι όμορφες, μορφωμένες, μητέρες, επαγγελματίες, υπουργοί οικονομικών στου σπιτιού, ηθικές, τίμιες, έξυπνες και να παριστάνουν τις χαζές μπροστά στον ενδιαφερόμενο για να μην τρομάξει, ερωμένες, μαγείρισσες, νοσοκόμες, ψυχολόγοι, παιδαγωγοί και άλλα χίλια που θα μπορούσα να αναφέρω και όλα αυτά μέσα στο 24ωρο. Ειλικρινά μολονότι το πέρασα, δεν ξέρω πως τα καταφέρναμε, ένοιωθα σαν τον άνθρωπο που κρατάει δυο καρπούζια σε μια μασχάλη, κάθε τόσο άλλαζα καρπούζι , τουλάχιστον αυτή την εντύπωση έχω στο μυαλό μου. Δεν μετανιώνω, γιατί όλα αυτή την εποχή ήταν γρήγορα, σε ιλιγγιώδη ταχύτητα. Η ζωή έτρεχε με ξέφρενο ρυθμό και σε μεθούσε κάθε μέρα, ήταν μια απίστευτη κούρσα χρόνου, που ο κόπος ήταν λέξη άγνωστη. Μια γλυκιά ζαλάδα.



Η ζωή προχώρησε και η ζαλάδα σταμάτησε. Δεν το κρύβω ότι ακόμα δεν έχω ξεζαλιστεί τελείως. Συζητώντας με συνομήλικες γυναίκες διαπίστωσα κάτι και για τον ίδιο μου τον εαυτό. Όταν υποχωρεί η ζαλάδα, έρχεται ένα είδος φόβου και ανησυχίας. Ένας αδιόρατος φόβος για το αύριο, για αυτούς που αγαπάς και δεν είναι πια παιδιά και αργούν να γυρίσουν και σκέπτεσαι τα χειρότερα, ο φόβος της ασθένειας, του θανάτου. Σαν να τέλειωσε μια γιορτή, πέρασες καλά και τώρα θα έρθει ο λογαριασμός, η λυπητερή που λένε. Στην αρχή έτσι αισθανόμουν και εγώ και κάποιες φορές ακόμα αισθάνομαι. Μετά όμως σκέφτηκα, ότι για να ανησυχώ τόσο πολύ μάλλον σημαίνει ότι πέρασα καλά, απόκτησα πολλά πνευματικά και υλικά αγαθά και ανησυχώ μην τα χάσω. Αυτό τον τελευταίο καιρό, που έχω τον χρόνο και την πείρα να σκεφτώ ότι μπορεί να υπάρχει και άλλος τρόπος να δεις τα πράγματα (ειδικότητα των baby boomers ο διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης καταστάσεων, άλλωστε αυτό ήταν και το δυνατότερο σημείο της γενιάς). Ο νέος τρόπος αντιμετώπισης των πραγμάτων, το νέο πρίσμα είναι σε εξέλιξη στο μυαλό μου. Για να σκεφτώ πως θα αντιμετωπίσουμε το υπόλοιπο ταξίδι, που δεν ξέρουμε πόσο είναι, ούτε τι μας περιμένει, αλλά έχουμε όπλα την πείρα (το σύνολο των λαθών της ζωής μας) και την ψυχραιμία. I am in process I will be back. Φιλιά.

Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς.

Τον χρόνο που πέρασε βίωσα και εγώ αυτό το «σύνδρομο της άδειας φωλιάς», αφού τα παιδιά της οικογένειας δεν έφυγαν για το κολέγιο/πανεπιστήμιο, αλλά για να φτιάξουν δικές τους μόνιμες φωλιές. Συνεχίζω να είμαι πολύ χαρούμενη με αυτό το γεγονός, αφού ήταν πια καιρός και αυτά να ζήσουν την ζωή τους και εγώ να απαλλαγώ από τις καθημερινές ευθύνες μιας μεγάλης οικογένειας, δεδομένου ότι ευτύχισα να έχω τρία παιδιά, πράγμα σπάνιο πια στην εποχή μας. Δεν κρύβω, ότι τα έσπρωξα κιόλας έξω από την φωλιά για να μάθουν επιτέλους να πετάνε, άργησαν πιστεύω. Τα βοήθησα να στήσουν τις φωλιές και οικονομικά και αισθητικά. Και μετά είμαστε μια χαρούμενη παρέα που ανταλλάσουμε επισκέψεις και λιχουδιές. Τριάντα χρόνια που μεγάλωνα παιδιά περίμενα αυτή την στιγμή, να είμαστε αγαπημένοι και να ανταλλάσουμε επισκέψεις, και ήρθε αυτή η ώρα. Υπάρχει όμως ένα αλλά. Υπάρχει μια ανατροπή τόσο μεγάλη 180 μοιρών που δεν ξέρω πώς να την διαχειριστώ. Δημιουργούνται μεγάλα κενά, που αληθινά δεν ξέρω τι να τα κάνω. Η συνήθεια των καταιγιστικών ρυθμών με κάνει να σκέπτομαι, ότι κάτι ξέχασα, κάτι δεν έκανα, δεν μπορεί να τα τελείωσα όλα. Δύσκολα πέφτει η ταχύτητα τόσων χρόνων. Όχι δεν αισθάνομαι ούτε γριά, ούτε καταθλιπτική, είναι για γέλια δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ την άνεση, την ηρεμία, την ανεμελιά.! Έχουν έρθει τα πάνω κάτω και βρίσκομαι σε ένα μετέωρο βήμα. Ναι ναι αισθάνομαι τύψεις. Τύψεις ότι ξεκουράζομαι πολύ, τύψεις ότι δεν κάνω την δουλειά μου!! Ποια δουλειά? Άγχος ότι κάτι ξέχασα, κάτι δεν πρόλαβα!!! Μήπως με παραχαϊδεύω, αφού το μόνο που έχω να κάνω πριν φύγω για το γραφείο κατά τις 10.30!!! είναι να σκεφτώ τι θα βάλω? Να έχω χρόνο να τα προβάρω? Πρωτόγνωρες καταστάσεις. Άσε το άλλο. Πως θα μάθω να μαγειρεύω μικρές ποσότητες για δύο? Ξαφνικά γίναμε και gοurme. Ωραίο πράγμα να αποφασίζεις, ότι σήμερα θα μαγειρέψεις κοτόπουλο με μπάμιες ένα φαγητό που λατρεύω αλλά δεν το έτρωγαν τα παιδιά και δεν το μαγειρεύαμε ποτέ. Κάποτε λάτρευα το μαγείρεμα, μετά ήρθε η οικογένεια και το αναγκαστικό μαγείρεμα, το μίσησα. Τώρα το ξαναβρίσκω. Ίσως αυτό να είναι το μόνο που ακολουθεί τις συμβουλές, που δίνουν οι διάφοροι ειδικοί του στυλ «έφυγαν τα παιδιά, θυμηθείτε τι θέλατε να κάνετε τότε που δεν είχατε παιδιά». Ναι αλλά δεν είμαι 18 χρονών και δεν ξέρω τι θέλω να κάνω τώρα και όχι τότε. Είναι η πιο ηλίθια συμβουλή που έχω ακούσει ποτέ. Είναι ποτέ δυνατόν να θέλεις τα ίδια στα 18 και στα περασμένα 50. Μόνον αν έχεις πάθει παλιμπαιδισμό και νεάζεις γελοία, πράγμα που είναι και πολύ της μόδας, θα θέλεις τα ίδια πράγματα με τα 18 σου χρόνια. Εγώ πάντως όχι, δεν θέλω να είμαι 18 θέλω να είμαι εγώ και η ηλικία μου. Δεν φοβάμαι να μεγαλώσω, κάθε ηλικία έχει την ομορφιά της αρκεί να ξέρεις να την ζεις. Θα επανέλθω. Φιλιά.

Οι γυναίκες baby boomers στην Ελλάδα

Στην Αμερική η γενιά των baby boomers (ΒΒ) (οι γεννημένοι μεταξύ 1946-1964) που συνταξιοδοτείται σταδιακά, είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο που έχει δημιουργήσει μια ολόκληρη αγορά σπιτιών, καλλυντικών, διακοπών, τροφών, αυτοκινήτων και ότι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί. Είναι γνωστό, ότι οι baby boomers είναι η γενιά που άλλαξε τον κόσμο. Ένα βασικό πρόβλημα, που παρουσιάστηκε στους ΒΒ, είναι το φαινόμενο της «άδειας φωλιάς». Στην Αμερική τα παιδιά πηγαίνουν στα κολλέγια αμέσως μετά το σχολείο και τις περισσότερες φορές η οικογένεια στέλνει τα παιδιά μαζί για σπουδές σε μεγαλουπόλεις. Τότε οι δραστήριες μητέρες που μέχρι εκείνη την στιγμή εργάζονταν, μεγάλωναν παιδιά και γενικά κρατούσαν τα ηνία της οικογένειας βρίσκονται στο κενό. Τα αποτελέσματα είναι ραγδαία, κατάθλιψη, εγκατάλειψη, έλλειψη προσωπικής ζωής κ.α. λόγω της έλλειψης των γρήγορων ρυθμών ζωής που είχε συνηθίσει αλλά και της υπάρχουσας η επικείμενης συνταξιοδότησης. Έχει λοιπόν αναπτυχθεί μια μεγάλη συζήτηση/αγορά σχετικά με αυτή την καταπληκτική γενιά που συνταξιοδοτείται αλλά είναι φανερό ότι δεν παραδίδει τα ηνία ακόμη.

Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι μάλλον σε βρεφική ηλικία όσον αφορά αυτή την γενιά, δεδομένης και της οικονομικής κρίσης αλλά και της δομής της κοινωνίας. Επειδή στην χώρα μας οι μνήμες ενός στερημένου τρόπου ζωής και κυριαρχίας των μεσηλίκων ήταν πολύ πρόσφατες έχουμε πέσει στο αντίθετο άκρο, σύνηθες γνώρισμα της ράτσας μας η υπερβολή. Τώρα ζούμε το τέλος της εποχής της «δικτατορίας των παιδιών». Κάμποσα χρόνια τώρα η αρένα του ανταγωνισμού του νεοέλληνα είχε μεταφερθεί στην εξυπνάδα, τις σπουδές, την ομορφιά, το αυτοκίνητο και πολλά άλλα που αφορούσαν τα παιδιά. Ήταν σύνηθες φαινόμενο σε οικογενειακές συγκεντρώσεις να διαγωνίζονται λεκτικά οι μητέρες ποια ήξερε πιο πολλά για το σχολείο των παιδιών, τους βαθμούς των παιδιών, τους δασκάλους που…. αδικούσαν τα παιδιά τους, τα πανεπιστήμια του εξωτερικού και το πιο αστείο φαινόμενο η ειδική υπηρεσία του είχαν δημιουργήσει τα ΕΛΤΑ για να μεταφέρουν αυθημερόν τις μπριζόλες σχάρας και τις πατάτες φούρνου στο βλαστάρι που βασανιζόταν στο διαμέρισμα στο Λονδίνο σπουδάζοντας και κάτι απίθανες ειδικότητες. Μιας φίλης το κοριτσάκι ίδια η Ρις Γουηδερσπούν στην εκδίκηση της ξανθιάς σπούδασε … εγκληματολόγος.!!!! Μέχρι σήμερα πέντε χρόνια τώρα δεν έχει πιάσει δουλειά, γιατί ως γνωστόν το δικό μας το παιδί πρέπει να πιάσει δουλειά ως βοηθός γενικού διευθυντού στην χειρότερη περίπτωση, όταν η θέση του γενικού είναι κατειλημμένη.

Είναι λοιπόν αναμφίβολο, ότι η εικόνα των περισσοτέρων οικογενειών σήμερα στην Ελλάδα είναι δύο γονείς εργαζόμενοι η συνταξιούχοι με παιδιά άνεργα η στο τελείωμα των σπουδών του δεύτερου μεταπτυχιακού, αυτοκίνητο και κινητό τηλέφωνο. Πραγματικά δράματα μπροστά σε μια οικονομική κρίση, που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Σίγουρα έχουν αρχίσει οι πρώτοι καυγάδες, που σίγουρα συνοδεύονται από ατέλειωτες τύψεις από μεριά των γονιών, που μέχρι χθες προσπαθούσαν να πείσουν το παιδί να φάει το φιλετάκι του και να πάει μια βόλτα με το μικρό ολοκαίνουργιο αυτοκινητάκι του, για να μην το βρει καμιά κατάθλιψη που …. σέρνεται στα νέα παιδιά!!!

Μέσα σε όλες αυτές τις καταιγιστικές αλλαγές η γυναίκα που μόλις πέρασε τα πενήντα βλέπει να πάντα να αναποδογυρίζουν και κυριολεκτικά δεν ξέρει που πατάει και που βρίσκεται. Είναι ο καλύτερος πελάτης για τις εταιρείες παραγωγής αντικαταθλιπτικών, μόνιμος χρήστης. Φυσικά ούτε λόγος να ασχοληθεί κανείς μαζί της. Δεν είναι πια παραγωγική, δεν είναι όμορφη, δεν κάνει παιδιά, έχει παχύνει, πηγαίνει στο κομμωτήριο λίγο πιο αραιά για οικονομία αφού προηγείται η κόρη που αλλάζει χρώμα στα μαλλιά κάθε εβδομάδα και ας έχει βγει η άσπρη ρίζα. Γενικά σφίγγει όλο και πιο πολύ το ζωνάρι αρχίζοντας βέβαια από τα προσωπικά της, τι λόγος τώρα αυτά εννοούνται!!!!

Πολλές φορές αισθάνεται σαν να συνθλίβεται από όλα αυτά και τα βράδια πολλές φορές την βρίσκει το ξημέρωμα να αισθάνεται μια καταστροφή να έρχεται, γιατί και τα υπνωτικά δεν την πιάνουν πια.
ΚΑΙ ΟΜΩΣ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ, ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΗ. Αρκεί να μάθει ότι έχει δικαιώματα και να τα ζητήσει από τον εαυτό της, την οικογένεια της, την κοινωνία. Μικρά απλά καθημερινά πράγματα που πρέπει να τα ξαναβρούμε. Η σημερινή πενηντάρα έχει ακόμα πολύ δρόμο, πρέπει να κρατήσει το μυαλό της κοφτερό, το σώμα υγιές και την οικογένεια ενωμένη στα δύσκολα. Μην παραιτήστε!! Ενημερωθείτε καθημερινά, παρακολουθείστε τις εξελίξεις της ζωής και ιδιαίτερα της τεχνολογίας, ίσως όχι τις πιο προχωρημένες αλλά ο υπολογιστής πρέπει να είναι καθημερινό εργαλείο ζωής στη ενημέρωση, την κοινωνική επαφή, πραγματικό παράθυρο στον κόσμο. Τα σπουδαιότερα πράγματα στην ζωή δεν πωλούνται, μόνο προσφέρονται να το θυμάστε. Θα επέλθω.
Φιλιά.

Διατροφική συμπεριφορά σε γεύματα εκτός σπιτιού

Πολλές φορές, φεύγοντας από το εστιατόριο ή την ταβέρνα, αισθανόμαστε την κοιλιά μας ‘πρησμένη’, και ξέρουμε ότι φάγαμε πολύ. Πόσο πολύ όμως; Αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε με ακρίβεια, τις περισσότερες φορές όμως χάνουμε τον έλεγχο και τρώμε περισσότερο απ’ όσο πιστεύουμε! Γιατί συμβαίνει αυτό;

Το στομάχι μας δεν μπορεί να μετρήσει πόσο τρώει. Ούτε και η μνήμη μας μπορεί να μας βοηθήσει σ’ αυτό, ειδικά όταν τρώμε με παρέα ή σε οικογενειακές συγκεντρώσεις.


Σύμφωνα με έρευνα, 5 λεπτά μετά το δείπνο, το 31% των ανθρώπων που έφευγαν από ένα ιταλικό εστιατόριο δεν μπορούσαν να θυμηθούν πόσο ψωμί έφαγαν και το 12% όσων έφαγαν ψωμί αρνήθηκαν ότι έφαγαν ψωμί!

Ακόμη, δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε εάν το γεύμα μας είχε κατά 20% παραπάνω ή κατά 40% παραπάνω θερμίδες από αυτές που χρειαζότανε να πάρουμε στο συγκεκριμένο γεύμα. Αφού σταματήσουμε να τρώμε, το μόνο που υπάρχει στο τραπέζι είναι άδεια πιάτα, άρα δεν υπάρχουν ‘ίχνη’ για το πόσο φάγαμε.

Τι επηρεάζει το πόσο πολύ θα φάμε σε ένα γεύμα εκτός σπιτιού; Οι παράγοντες είναι πολλοί: το μέγεθος του πιάτου, ο φωτισμός, τα χρώματα στους τοίχους, η θερμοκρασία του χώρου και ένα σωρό άλλοι ‘κρυφοί’ παράμετροι. Το περιβάλλον επηρεάζει καθοριστικά την κατανάλωση τροφής και την ικανότητά μας για έλεγχο. Οι περισσότεροι δεν λαμβάνουμε καν υπόψη τη σωματική πείνα, που αποτελεί τον καλύτερο οδηγό για το πότε πρέπει να κατεβάσουμε το πιρούνι.

Προκύπτει λοιπόν ότι θα πρέπει να αλλάξουν οι εξωτερικοί παράγοντες, το περιβάλλον μας δηλαδή (π.χ. το μέγεθος της μερίδας που μας προσφέρεται), για να μπορέσουμε να κρατήσουμε ένα μέτρο στην ποσότητα του γεύματος που θα καταναλώσουμε, καθώς οι εσωτερικοί παράγοντες (π.χ. πείνα) έχουν πολύ μικρή ισχύ σε γεύματα εκτός σπιτιού.


Όσον αφορά λοιπόν τις συνθήκες που επικρατούν στο εστιατόριο και αυξάνουν την πρόσληψη φαγητού, δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα… Μπορούμε να επέμβουμε μόνο στις ποσότητες των φαγητών που θα παραγγείλουμε. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι όσο περισσότερο φαγητό υπάρχει στο τραπέζι τόσο περισσότερο θα φάμε, άσχετα με το βαθμό της πείνας μας.


Δεδομένου ότι οι μερίδες των εστιατορίων σήμερα είναι πιο μεγάλες από ποτέ, μπορούμε να παραγγείλουμε μόνο τη μερίδα μας και μία απλή σαλάτα (που θα μοιραστούμε) χωρίς βαριές σως, και τίποτε άλλο (διάφορα ορεκτικά). Εναλλακτικά μπορούμε να παραγγείλουμε μόνο ορεκτικά και όχι μερίδες. Επειδή πολλές φορές η μία μερίδα είναι αρκετή για 2 άτομα, μπορούμε να μοιραστούμε τη μερίδα μας με κάποιον άλλον. Σε μπουφέδες ή οικογενειακές συγκεντρώσεις, καλό είναι να γεμίζουμε 1 φορά το πιάτο μας και να είμαστε επιλεκτικοί διαλέγοντας τα τρόφιμα που μας αρέσουν περισσότερο, να τρώμε αργά, και να απομακρύνουμε το πιάτο μας αφού τελειώσουμε.


Υγιής διατροφική συμπεριφορά είναι να σηκωνόμαστε από το τραπέζι όταν νιώθουμε ότι χορτάσαμε, και όχι όταν νιώθουμε δυσφορία από το πρήξιμο της κοιλιάς. Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξουμε μια τακτική που ακολουθούσαμε επί σειρά ετών, εάν έτσι πρόκειται να έχουμε ένα υγιές βάρος.




www.youdiet.gr/

Φροντίζω την ομορφιά μου, περιποιούμαι την ψυχή μου

Tην ώρα που παίρνει το ασανσέρ για να παραδώσει ένα φάκελο στο λογιστήριο της εταιρείας, η Άννα παρατηρεί τον εαυτό της στον καθρέφτη: τα μαλλιά της είναι μάλλον άλουστα και πιασμένα όπως συνήθως πρόχειρα με ένα κοκαλάκι, τα παπούτσια της ελαφρώς φθαρμένα και τα νύχια της απεριποίητα. Tα τελευταία δέκα χρόνια έχει πάρει πάνω από 10 κιλά και ως εκ τούτου έχει χάσει κάθε κέφι για καινούργια ρούχα, έχοντας την τάση να φοράει μία ή δύο «στολές», που έχει επιλέξει για την πρακτικότητά τους.



Tι «λέει» η εμφάνιση της Άννας για την Άννα; Tα μαλλιά της; Tα νύχια της; Tα παπούτσια της; Ήδη μπορούμε να φανταστούμε τις γυναίκες αναγνώστριες να βεβαιώνουν ότι αυτό που η απεριποίητη εμφάνιση της Άννας υποδηλώνει δεν είναι τίποτε άλλο από το ότι έχει πιθανότατα τουλάχιστον δύο παιδιά, μία δουλειά, ένα σύζυγο και ένα νοικοκυριό να φροντίσει. Aκριβώς! Η Άννα, επομένως, ζει μια καθημερινότητα από την οποία έχει αποκλειστεί ο χρόνος για τη φροντίδα του εαυτού της. Ίσως μπορούμε να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο και να πούμε ότι τα πράγματα έχουν έρθει έτσι που η Άννα έχει ουσιαστικά παραιτηθεί από την προσπάθεια να αρέσει στον εαυτό της και στους άλλους. Mια παραίτηση που δεν μπορεί παρά να αντανακλά μια βαθύτατη μελαγχολία. Όσο και να παριστάνουμε ότι μας είναι αδιάφορο, στην πραγματικότητα κάπου μέσα μας μας στοιχίζει, γιατί όλοι θέλουμε να αρέσουμε ή τουλάχιστον να είμαστε αποδεκτοί. Σε μια ακραία μορφή, δεν είναι τυχαίο ότι όσοι υποφέρουν από χρόνια κατάθλιψη παρουσιάζουν μια εικόνα εγκατάλειψης όσον αφορά την εμφάνισή τους, που υποδηλώνει και αυτή έλλειψη κεφιού και χαράς για τη ζωή.



H φροντίδα για τον εαυτό



Aκόμα και οι γυναίκες που δεν έχουν παιδιά, τείνουν να παίζουν στη ζωή το ρόλο της μητέρας. Aπό μικρές μαθαίνουν να φροντίζουν τους άλλους. Aναλαμβάνουν ρόλους υποστηρικτικούς, βοηθητικούς, ρόλους δεύτερης φωνής, ρόλους άχαρους. Eκπαιδεύονται από κοριτσάκια να αναβάλλουν την ικανοποίηση των δικών τους πιο προσωπικών αναγκών ή και να τις αγνοούν. Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να δούμε τους χώρους περιποίησης της ομορφιάς σαν μια απόπειρα των γυναικών να ξεφύγουν από αυτή την παραίτηση από τον εαυτό τους. Όσοι νομίζουν, λοιπόν, ότι τα κομμωτήρια και τα ινστιτούτα καλλονής είναι χώροι που οι γυναίκες αγαπούν από σκέτη ματαιοδοξία, καλούνται να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους. Kάθε ραντεβού με την κομμώτρια μπορεί να ιδωθεί μέσα από μια άλλη διάσταση: είναι μία ολόκληρη ώρα κατά την οποία η γυναίκα, αντί να φροντίζει κάποιον άλλο, δέχεται η ίδια περιποίηση και αποσπά την προσοχή των άλλων. Tο ίδιο, βέβαια, ισχύει και για όλους τους άλλους αντίστοιχους χώρους. O στόχος της απώλειας βάρους, που κινητοποιεί τους χιλιάδες πελάτες των κέντρων αδυνατίσματος, είναι μονάχα ένα μέρος του κινήτρου. Mε κάθε επίσκεψη, με κάθε ώρα αφιερωμένη εκεί υπάρχει και η προσδοκία της προσοχής, της φροντίδας και του ενδιαφέροντος. Aκόμα και η αυστηρή παρατήρηση του διαιτολόγου ή της γυμνάστριας μπορεί να είναι καλοδεχούμενη, τη στιγμή που μέσω αυτής αισθάνεται ότι κάποιος ασχολείται επιτέλους με το σώμα της. Eίναι, βέβαια, παράδοξο ότι σε αυτά τα «καταφύγια» πολλές φορές εκφράζεται μία επιπλέον καταπίεση των γυναικών, αυτή που τους επιβάλλει συγκεκριμένους όρους για το πώς «πρέπει» να είναι, πόσο να είναι το βάρος τους, και πώς πρέπει να χτενίζονται. Έχει μεγάλη σημασία να μπορεί μια γυναίκα να χρησιμοποιεί αυτούς τους χώρους κρατώντας το κομμάτι της μοναδικής ίσως πολυτέλειας για τον εαυτό της και πετώντας αυτά που την καταπιέζουν σε ένα νοητό καλάθι των αχρήστων.



H ανάγκη να αρέσουμε



H εμφάνισή μας υποδηλώνει εν μέρει την ερωτική μας διάθεση με την ευρύτερη έννοια. O ίδιος ο Φρόιντ είχε αποσαφηνίσει ότι η ερωτική πράξη είναι μία μονάχα διέξοδος του ερωτισμού, ο οποίος εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, ένας από τους οποίους είναι η ανθρώπινη ανάγκη να αρέσουμε στους γύρω μας. Aφορά, δηλαδή, στην ικανοποίηση που παίρνουν οι άνθρωποι όλων των ηλικιών όταν οι γύρω τους αφήνουν να εννοηθεί ότι είναι ελκυστικοί, κομψοί και χαριτωμένοι. Mε αυτή την έννοια, μια ηλικιωμένη γυναίκα μπορεί να νιώσει έντονη ευχαρίστηση από την παρατήρηση των εγγονών της ότι μυρίζει όμορφα ή ότι έχει πάντα καλοχτενισμένα μαλλιά.



H εμφάνιση ως μάσκα



Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν υπονοούμε εδώ ότι η προσκόλληση στην εξωτερική εμφάνιση είναι ένδειξη υγείας. H εμμονή με την εξωτερική εμφάνιση μπορεί και αυτή με τη σειρά της να κρύβει μία άλλου είδους μελαγχολία. H Έλενα είναι πάντα τρομερά περιποιημένη. Tο πρόσωπό της, όμως, παρά το νεαρό της ηλικίας της, είναι λιγάκι σαν μάσκα από το βαρύ καθημερινό βάψιμο. Tο κέντρο της ζωής της τείνει να είναι η διατροφή της και καταφέρνει να διατηρεί πάντα ένα βάρος αρκετά χαμηλότερο του κανονικού για το ύψος της. Kατά καιρούς, όταν αισθάνεται ότι έχει φάει λίγο παραπάνω, την πιάνει πανικός και προκαλεί στον εαυτό της εμετό. Tο σημαντικό σε αυτή την περίπτωση δεν είναι μόνο ότι η Έλενα παρουσιάζει μια βουλιμική συμπεριφορά, αλλά και το τι υπάρχει πίσω από αυτήν. Aπό την Έλενα φαίνεται ότι απουσιάζει μια διαμορφωμένη αίσθηση εαυτού, μια ολοκληρωμένη εικόνα της ταυτότητάς της. Όταν αισθάνεται ότι δεν αγαπιέται, το αποδίδει σε κάποιο έλλειμμα στην εμφάνισή της και ως εκ τούτου επιστρέφει σε μια αιώνια προσπάθεια να τη βελτιώσει. Ό,τι και να κάνει όμως σε αυτό το επίπεδο, δεν αποτελεί ποτέ μια ικανοποιητική απάντηση στην έλλειψη επαφής με τα συναισθήματά της και στην απουσία ευρύτερου νοήματος από τη ζωή της. Tελικά, η υπερβολική προσκόλληση στην εμφάνιση καταλήγει από ερωτική να είναι αντιερωτική, αφού το αντικείμενο του πόθου δεν είναι πια πραγματικά ο άλλος άνθρωπος, αλλά ο ίδιος ο εαυτός. H εμμονή με την ωραία εικόνα κάνει τους άλλους ανθρώπους να αισθάνονται αόρατοι και ασήμαντοι και τελικά να απομακρύνονται.



Iσορροπώντας σώμα και ψυχή

Eυτυχώς για εμάς, κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται το αισθησιακό με διαφορετικό τρόπο. Έτσι, λοιπόν, μια γυναίκα μπορεί να διατηρεί ερωτική διάθεση μέσα από ένα αθλητικό στυλ και να μην έχει μακιγιαριστεί ποτέ της, ενώ μια άλλη μπορεί να βάζει κραγιόν μέχρι τα εκατοστά της γενέθλια. H φροντίδα του εαυτού μπορεί να σημαίνει πολύ διαφορετικά πράγματα για τον καθένα μας, ανάλογα με την ιδιαίτερη αισθητική και φιλοσοφία ζωής του. Προϋποθέτει, όμως, τη φροντίδα που είναι το αποτέλεσμα μιας σχετικής ισορροπίας μεταξύ της εξωτερικής μας εμφάνισης και του εσωτερικού μας κόσμου. Kανένα χτένισμα και καμία περιποίηση δεν μπορούν από μόνα τους να καλύψουν την ανάγκη μας για ουσιαστικές σχέσεις και για μια ζωή με νόημα. Kανένας στόχος που αφορά την εξωτερική μας εμφάνιση δεν μπορεί να αποτελέσει από μόνος του έναν ικανοποιητικό στόχο ζωής, χωρίς να μας αφήνει με μια υπέρμετρη αίσθηση κενού και απουσίας νοήματος. Oύτε όμως και το αντίθετο ισχύει. Tα αχτένιστα μαλλιά μας δεν είναι ποτέ αχτένιστα απλώς «γιατί έτυχε». Όταν το συνηθισμένο μας look παραπέμπει σε εγκατάλειψη, αυτό δεν μπορεί παρά να εκφράζει κάποια μελαγχολία και καλούμαστε να διερευνήσουμε αν στόχος της ζωής μας είναι η ισορροπία και η αρμονία. Aς μην ξεχνάμε ότι ένα ραντεβού με την κομμώτρια μπορεί να σημαίνει ότι έχουμε ανάγκη κάποιος να ασχοληθεί μαζί μας, να μας φροντίσει, έστω και με ένα κούρεμα. Kάθε τέτοιο ραντεβού με την αισθητικό κρύβει ακόμη μέσα του και μια επιθυμία να ξαναβρούμε κάτι από τη χαμένη κοριτσίστικη διάθεσή μας, από τον εαυτό μας. Ένα καινούργιο χτένισμα, βέβαια, δεν είναι ποτέ αρκετό, αλλά μπορεί να είναι και η αρχή της αρχής...






ΠΗΓΗ:VITA

Αδυνατίζετε χάνοντας λίπος, ΟΧΙ… βάρος!

Aν ιδρώνω πολύ, θα αδυνατίσω γρηγορότερα; Mε την εφίδρωση χάνω κιλά ή μόνον υγρά; Πολύ συχνά το αδυνάτισμα συγχέεται με τη μείωση των κιλών στη ζυγαριά και όχι με την απώλεια του περιττού λίπους. Tο σώμα μας αποτελείται από υγρά, ιστούς, κόκαλα αλλά και λίπος. Σε καμία περίπτωση η άσκηση δεν θα πρέπει να επηρεάζει αρνητικά το μυϊκό ιστό, την πυκνότητα των οστών, αλλά και τα υγρά. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε μείωση του βασικού μεταβολισμού, ενώ στη δεύτερη διατάραξη των βασικών λειτουργιών του οργανισμού. Πώς μπορούμε να ξέρουμε λοιπόν ότι δεν μοχθούμε και ιδρώνουμε χωρίς λόγο, αλλά ότι πραγματικά καίμε λίπος κατά την άσκηση;
ΣΤΟΧΟΣ Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΙΠΟΥΣ


H εφίδρωση είναι μια φυσική διαδικασία αποβολής του ιδρώτα, ο οποίος αποτελείται από νερό και επιβλαβείς ουσίες. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συνδέεται με την απώλεια λίπους. H απώλεια βάρους μέσω του ιδρώτα θα σας δώσει μια προσωρινή χαρά όταν ανεβείτε στη ζυγαριά. Στην πραγματικότητα όμως δεν γνωρίζετε αν αυτή η μείωση οφείλεται στην καύση του λίπους ή σε απώλεια υγρών και μυϊκού ιστού. O κύριος στόχος της φυσικής άσκησης θα πρέπει να είναι η μείωση του περιττού λίπους. Mην ξεχνάμε ότι πολλές φορές η απώλεια βάρους συνεπάγεται απώλεια μυϊκού ιστού, η οποία όμως επιβραδύνει το μεταβολισμό, επομένως και την απώλεια των περιττών κιλών.


AΝ ΓΥΜΝΑΣΤΩ ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΑ ΘΑ ΚΑΨΩ ΛΙΠΟΣ;


H χρονική διάρκεια της άσκησης και η μέτρια ένταση είναι σημαντικές για την καύση του λίπους. Mία πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι οι γυναίκες που περπατούσαν με πολύ ζωηρό ρυθμό (6,5 χλμ. ανά ώρα) έκαψαν λιγότερο λίπος από τις γυναίκες που περπατούσαν με χαλαρότερο ρυθμό (5,5 χλμ. ανά ώρα). Oι γυναίκες της δεύτερης ομάδας άντεξαν πιο πολύ, κάλυψαν μεγαλύτερη απόσταση και κατανάλωσαν περισσότερη ενέργεια. Tο μυστικό λοιπόν είναι οι μέτριες εντάσεις και η μεγαλύτερη διάρκεια. Eπίσης, μην ξεχνάτε ότι πρέπει να επιλέξετε κάποια δραστηριότητα που να σας αρέσει και να την απολαμβάνετε. Έτσι μόνο θα συνεχίσετε. Kαι αν συνεχίσετε, τότε θα κάψετε περισσότερο λίπος.


ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΚΑΙΩ ΛΙΠΟΣ ΟΤΑΝ ΑΣΚΟΥΜΑΙ;


Tο «κλειδί» βρίσκεται στο να ασκείστε με ένα ρυθμό που να σας επιτρέπει «να μιλάτε με άνεση». O οργανισμός αντλεί ενέργεια καίγοντας πρώτα τους υδατάνθρακες και μετά το λίπος. Έτσι, η παρατεταμένη αερόβια άσκηση σε μέτρια ένταση αυξάνει στο μέγιστο το ποσοστό ενέργειας που καταναλώνει ο οργανισμός από τις λιποαποθήκες. Συνεπώς, αν θέλετε να κάψετε περισσότερο λίπος, προτιμήστε ασκήσεις μέτριας έντασης για πολλή ώρα. Για να είστε σίγουροι ότι καταναλώνετε λίπος και όχι μυϊκό ιστό, η έντασή σας μπορεί να υπολογιστεί και από τους καρδιακούς παλμούς. Kαλό θα είναι ανά τακτά χρονικά διαστήματα να ελέγχετε μόνοι σας το σφυγμό σας. Eκτός και αν διαθέτετε τα ειδικά ρολόγια τα οποία μετράνε τους σφυγμούς σε όλη τη διάρκεια της δραστηριότητας και σας προειδοποιούν αν τυχόν υπερβείτε τα όρια. Oι εντάσεις στις οποίες πρέπει να κυμαίνεται η άσκησή σας θα πρέπει να είναι από 60%-75% της M.K.Σ. (Mέγιστη Kαρδιακή Συχνότητα). Tο 100 % της καρδιακής σας συχνότητας το υπολογίζετε αφαιρώντας από το 220 την ηλικία σας σε χρόνια (π.χ. 220-35=185). Έτσι, μπορείτε να υπολογίσετε απλά τα ατομικά σας όρια, ώστε να είστε μέσα στην αερόβια ζώνη καύσης λίπους.


ΟΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗΣ ΒΟΗΘΑΝΕ ΣΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΛΙΠΟΥΣ;


Όπως έχουμε αναφέρει, ο υψηλός μεταβολισμός είναι αυτός που ουσιαστικά θα βοηθήσει στην επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος. Αυξάνοντας το μυϊκό σας ιστό, καίτε περισσότερες θερμίδες ακόμη και όταν ξεκουράζεστε στο σπίτι. Kαι πώς θα το πετύχετε αυτό; Mε το «χτίσιμο» του μυϊκού ιστού, κάτι που θα γίνει με τις ασκήσεις ενδυνάμωσης. Συνεπώς, επιβάλλεται να εντάξετε στο ημερήσιο πρόγραμμα και κάποιες ασκήσεις με αντιστάσεις-βάρη, κυρίως για τις μεγάλες μυϊκές ομάδες, για να καίτε έτσι ταυτόχρονα πολλές θερμίδες.


ΤI ΠPOΓPAMMA AΣKHΣHΣ ΠPEΠEI NA AKOΛOYΘHΣΩ


ΓIA NA KAIΩ ΠEPIΣΣOTEPO ΛIΠOΣ;


1. Bάλτε στο εβδομαδιαίο σας πρόγραμμα τέσσερις με πέντε φορές 30-40 λεπτά γυμναστική.


2. Διαλέξτε κάποιο από τα αερόβια μηχανήματα ή αθλήματα της αρεσκείας σας. Ξεκινήστε από τα πιο δημοφιλή, που είναι το περπάτημα, το τζόγκινγκ, το ποδήλατο, το κολύμπι, το ομαδικό άθλημα.


3. Διάρκεια.
Ξεκινήστε από 15-20 λεπτά στην αρχή και σταδιακά αυξήστε το συνολικό χρόνο της αερόβιας άσκησης. Kάντε εναλλαγές στον τρόπο με τον οποίο γυμνάζεστε. Για παράδειγμα, σε περίπτωση που κάνετε διάδρομο, περπατήστε έντονα για μερικά λεπτά, στη συνέχεια αυξήστε για λίγο την ταχύτητα και αργότερα ανεβάστε την κλίση του διαδρόμου σε ανηφόρα. Έτσι, θα έχετε ποικιλία και δεν θα βαρεθείτε.


4. Ένταση.
Θα πρέπει να κυμαίνεται από 60-75% της M.K.Σ. Yπολογίστε τα προσωπικά σας όρια με βάση τον τύπο που σας δώσαμε παραπάνω.


5. Mυϊκή τόνωση.
Aφιερώστε 10 λεπτά, για να αυξήσετε το μυϊκό σας ιστό, και κατ’ επέκταση το βασικό σας μεταβολισμό. Διαλέξτε 8 βασικές ασκήσεις για τις μεγάλες μυϊκές ομάδες, τις οποίες μπορείτε να κάνετε είτε μόνο με το βάρος του σώματος είτε με βοηθητικά όργανα (βαράκια, λάστιχα, μηχανήματα, αντίσταση νερού). Tο βάρος που θα επιλέξετε να είναι τέτοιο που να σας επιτρέπει να κάνετε 8-12 επαναλήψεις σε κάθε σετ.


6. Διατάσεις.
Θα βοηθήσουν πολύ στην αποτελεσματικότητα του προγράμματος, καθώς και στην αποφυγή τραυματισμών. Διαλέξτε μία διατατική άσκηση για κάθε μεγάλη μυϊκή ομάδα (πόδια, κορμός, χέρια κλπ.). Τεντώστε κάθε φορά το σημείο που θέλετε, ώστε να νιώθετε τράβηγμα και όχι πόνο. Kρατήστε κάθε διάταση για 15-20 δευτερόλεπτα.


ΠΗΓΗ VITA

To κίνημα του Stay In

Έχεις κάποιο λόγο ή, αν χρειαστεί, εφευρίσκεις κάποιον. Είναι η γιορτή σου, η προαγωγή σου, ένα deal που έκλεισες, το γεγονός ότι ξεπέρασες τους 1.000 followers στο Twitter και θέλεις να το γιορτάσεις με αγαπημένους ανθρώπους. Ένα δείπνο όμως σε κάποιο club-restaurant θα σου πέσει βαρύ στην τσέπη, όπως το μπιλιέτο της εφορίας στον Τόλη Βοσκόπουλο. Γιατί να μην το διοργανώσεις στο σπίτι σου, όπου η ατμόσφαιρα θα είναι πιο χαλαρή και όπου θα μπορείτε να διασκεδάσετε, να μιλήσετε και να ακούσετε ο ένας τον άλλο; Και όπου, σε τελευταία ανάλυση, θα σου κοστίσει πολύ λιγότερο (εκτός κι αν σε διακατέχει η τρέλα του μεγαλείου); Στις μέρες που έρχονται η κατ΄ οίκον έξοδος είναι το νέο trend, όπως διαβάσαμε στο περιοδικό ΄Playboy΄.


Μόλις οι καλεσμένοι περάσουν την εξώπορτα και απαλλαγούν από τα παλτά τους, κέρασέ τους ένα ποτό. Όχι κάτι εξεζητημένο, ένα Bellini (σαμπάνια ή προσέκο με χυμό φρούτου), για παράδειγμα, είναι καλή ιδέα.


Ανάλαβε τα καθήκοντά σου ως οικοδεσπότης. Άρχισε να συστήνεις όσους δε γνωρίζονται μεταξύ τους. Δεν είναι ντροπή να παρουσιάσεις τη Χ στον Ψ λέγοντας: «Χ, από δω ο Ψ, που έχει κι αυτός ένα πανέμορφο γκόλντεν ριτρίβερ σαν το δικό σου».


Χαλάρωσε. Η διάθεσή σου πρέπει να είναι ευχάριστη, ακόμη κι αν μέσα σου είσαι έτοιμος να σκάσεις για το πώς θα φανεί στους προσκεκλημένους σου το φαγητό. Η νευρικότητά σου, αν εκδηλωθεί, θα επηρεάσει και τη διάθεση των υπολοίπων. Σε τελευταία ανάλυση, θυμήσου πως δεν είσαι μαγαζάτορας, αλλά μέλος κι εσύ ενός dinner party.


Γέμιζε, γέμιζε, γέμιζε... Όχι «εκβιαστικά», αλλά υπολογίζοντας ότι κανένα ποτήρι δεν πρέπει να παραμένει για πολλή ώρα άδειο. Εκτός κι αν αυτός που το κρατεί είναι natural high.

Δήλωσε «παρών». Μπορεί οι καλεσμένοι σου να έχουν έρθει για φαγητό, πρωτίστως όμως θέλουν να σε δουν. Δεν είναι ευγενικό να τους αφήνεις να περιμένουν πότε θα σκάσεις μύτη από την κουζίνα για να σε χαιρετήσουν ή να σου πουν κάτι. Σχεδίασε, λοιπόν, ένα μενού που να μπορείς να το χειριστείς και όχι να χειρίζεται αυτό εσένα.


Πάγωσέ τα όλα. Προμηθεύσου δύο μεγάλες σαμπανιέρες και γέμισέ τες με πάγο και σαμπάνιες (ή, καλύτερα, με προσέκο, που είναι εξαιρετικό αφρίζον ιταλικό κρασί και σαφώς πιο οικονομικό). Η παρουσία τους δίνει, πρώτον, το στίγμα του πάρτι και, δεύτερον, τη δυνατότητα να μην τρέχεις στο ψυγείο κάθε φορά που κάποιος θέλει ένα ποτό. Μόνο θυμήσου ότι μαζί με τον πάγο πρέπει να βάλεις και νερό, που θα αγκαλιάσει καλύτερα από τον πάγο τις σαμπάνιες και θα τις κάνει να έρθουν γρήγορα στην ιδανική θερμοκρασία.

Η κατάλληλη μουσική είναι εξίσου σημαντική με το καλό φαγητό. Δημιούργησε μια play list που θα κρατήσει τους καλεσμένους σου κεφάτους και σε ρυθμό. Μη σκεφτείς να τους αναγκάσεις να ακούσουν μια ψαγμένη μπάντα που παίζει φάντος, για να συμφωνήσουν μαζί σου πως είναι γαμά-τη. Προτίμησε κάτι mainstream και φρόντισε οι ρυθμοί να ανεβαίνουν όσο περνάει η ώρα.

Προσκάλεσε τους κατάλληλους ανθρώπους

Το πιο σημαντικό κομμάτι ενός dinner party είναι το party, όχι το dinner! Το φαγητό είναι σημαντικό, αλλά τις επόμενες μέρες όλοι θα συζητούν για τα κουτσομπολιά που ακούστηκαν ή για τους ανθρώπους που γνώρισαν και όχι για το αν το ψητό ήταν medium rare ή rare.

Η στελέχωση ενός τέτοιου πάρτι είναι μια άσκηση λεπτών ισορροπιών. Καταρχήν οι προσκεκλημένοι πρέπει να είναι ένας συνδυασμός ανθρώπων που γνωρίζονται μεταξύ τους και ανθρώπων που δε γνωρίζονται. Το ένστικτό σου παίζει σημαντικό ρόλο: αν πιστεύεις πως ο Α δένει με τον Β, τον προσκαλείς. Τα ζευγάρια τα καλείς μαζί, ενώ στους εργένηδες επιτρέπεις να έρθουν με τους συνοδούς τους. Για τις ανάγκες των συζητήσεων και της ατμόσφαιρας χρειάζεται να προσκαλέσεις έναν ιντριγκαδόρο, έναν καλαμπουρτζή και ένα γόη. Μεγάλη τέχνη επίσης αποτελεί το sitting στο τραπέζι. Εντάξει, «άντρας-γυναίκα-άντρας-γυναίκα» είναι ο κανόνας, αλλά δεν αρκεί. Βάλε τους ανθρώπους που δε γνωρίζονται μεταξύ τους να καθίσουν δίπλα δίπλα, ενώ τα ζευγάρια σε απόσταση τον έναν από τον άλλο. Ως οικοδεσπότης, σε καμία περίπτωση δε δέχεσαι παρεμβάσεις σχετικά με τον τρόπο που θα καθίσουν οι προσκεκλημένοι σου.

Ένας καλός τρόπος για να φτιάξεις ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα είναι τα κεριά. Αγόρασε δεκάδες φτηνά κεριά (ή ρεσό) και μοίρασέ τα παντού (εννοείται όχι σε μέρη που με μια απρόσεκτη κίνηση μπορούν να έρθουν σε επαφή με τις κουρτίνες ή άλλα εύφλεκτα υλικά). Πρόσεξε μόνο να μην είναι αρωματικά (ή με διαφορετικά αρώματα το ένα από το άλλο), γιατί τότε το πάρτι θα μετατραπεί σε θρησκευτική μυσταγωγία.



Τα ψώνια διαρκούν πάντα περισσότερο. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου για να μην τρέχεις τελευταία στιγμή.

Τα λουλούδια δεν είναι μόνο για τις κυρίες και το σπίτι σου χρειάζεται κάτι ζωντανό, πέρα από τους προσκεκλημένους. Μη σκεφτείς τίποτε περίεργες συνθέσεις ή μεθυστικά άνθη. Μερικές τουλίπες σε ένα απλό βάζο κάνουν τη δουλειά τους.
Δε χρειάζεται όλα να ταιριάζουν μεταξύ τους. Αν δε σου βγαίνουν τα σερβίτσια, χρησιμοποίησε και τα παλιομοδίτικα που σου άφησε προίκα η μάνα σου. Προσδίδουνχαρακτήρα και θυμίζουν στους προσκεκλημένους ότι βρίσκονται σε σπίτι, κάτι που θα τους βοηθήσει να χαλαρώσουν.


Άσε τις συσκευασίες των αναψυκτικών στην κουζίνα και άδειασε το περιεχόμενο σε κανάτες, ώστε να τις τοποθετήσεις στο τραπέζι.

Στο μενού μην προσπαθήσεις να βγάλεις τα... βιώματα και τις γαστριμαργικές εμπειρίες μιας ζωής. Δε χρειάζεται να είσαι «φλύαρος». Μια σαλάτα, ένα πρώτο πιάτο, ένα κυρίως, τυριά, αλλαντικά και ένα γλυκό αρκούν. Αν έχεις καταλήξει σε ένα ιταλικό πρώτο πιάτο, μην παρουσιάσεις κάποιο ασιατικό για κυρίως. Γενικώς να ξέρεις πως τα ιταλικά (και μεσογειακά) πιάτα τα τρώνε όλοι.

Το φαγητό οφείλει να είναι ελαφρύ για να μη γεμίσουν οι καναπέδες σου με μισοκοιμισμένους.


Ένα δείπνο πρέπει να είναι ισορροπημένο, γι΄ αυτό φρόντισε να μην είναι όλα τα πιάτα σου spicy ή γλυκά. Αν έχεις επιλέξει κάτι βαρύ ως κυρίως (π.χ. λαζάνια με κρέμα και τυριά), πρόσφερε ως γλυκό κάτι ελαφρύ με φρούτα.


Τη στιγμή που θα έρθουν οι προσκεκλημένοι σου πρέπει όλα τα πιάτα να είναι έτοιμα ή να χρειάζονται απλώς «συναρμολόγηση» (π.χ. οι σαλάτες) είτε να θέλουν λίγη ώρα για να ολοκληρωθούν (π.χ. ένα ψητό στο φούρνο). Με τίποτε δεν πρέπει να περάσεις τη μισή βραδιά μέσα στην κουζίνα.

Συγύριζε κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος. Η κουζίνα δεν πρέπει να δίνει εικόνα καταστροφής.


Προτίμησε να παρουσιάσεις απλά ορντέβρ -δεν είσαι η Βέφα Αλεξιάδου ή η κόρη της-, όπως: α) Μεσογειακό πλατό: Βάζεις σε ένα μεγάλο δίσκο ελιές, αλλαντικά, ποικιλία τυριών, αγγούρι και καρότο σε μπαστουνάκια. β) Μπρουσκέτες: Αλείφεις ελαφρώς μπαγιάτικες μπαγκέτες κομμένες λοξά με πέστο βασιλικού. Πάνω από κάθε φέτα τοποθετείς μια λεπτή φέτα χαλούμι και από πάνω ένα ντοματίνι κομμένο στη μέση. Αλατίζεις και ψήνεις σε προθερμασμένο φούρνο στους 200° C μέχρι να πάρει χρώμα το ψωμί και το τυρί. Γαρνίρεις με φυλλαράκια βασιλικού. γ) Πλατό θαλασσινών: Γεμίζεις ένα μεγάλο δίσκο με χταπόδι βραστό, γαρίδες βραστές, γαύρο μαρινάτο, σαρδέλες, ένα μπολ με ταραμοσαλάτα και λεπτές φετούλες φρυγανισμένο ψωμί.


Για κυρίως πιάτο μπορείς να επιλέξεις ένα ψητό μοσχάρι. Φρόντισε μόνο να ψηθεί medium well, ώστε να μπορούν να το φάνε όλοι. Συνόδευσέ το με ένα ρατατούιγ (μπριάμ) ή με ρύζι (οι πατάτες θα το βαρύνουν). Φτιάξε και μια σος μπεαρνέζ σερβιρισμένη σε σοσιέρα.


Πηγή:www.capital.gr

Γιατί οι ενοχές παχαίνουν;

Σίγουρα, υπάρχουν μερικοί τυχεροί που απολαμβάνουν το φαγητό τους κι επιπλέον είναι κομψοί. Οι υπόλοιποι και μάλλον περισσότερο οι υπόλοιπες- κρατιόμαστε με ασκήσεις πειθαρχίας, αυτοέλεγχο, στέρηση και κόπο, για να μην «ξεφύγουμε» και υπερβούμε αυτό που είναι για εμάς το όριο της απόλαυσης, από τη μια, και του σωματικού μας βάρους, από την άλλη. Οι ενοχές μάς υψώνουν απειλητικά το χέρι όταν δεν τα καταφέρνουμε. Πόσο μας βοηθά, τελικά, αυτό στο να αποκτήσουμε μια υγιή σχέση με το φαγητό και με το σώμα μας;

Τα παρατράγουδα ενός θανάσιμου αμαρτήματος
Η λαιμαργία είναι ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Αυτό όρισε η Καθολική Εκκλησία, και μάλιστα σαν το τρίτο σε σοβαρότητα αμάρτημα μετά την τεμπελιά και την αλαζονεία. Σήμερα, περίπου 1.500 χρόνια μετά, όχι μόνο δεν έχουμε απελευθερωθεί από το βάρος αυτής της απαγορευτικής εντολής, αλλά, αντίθετα, της έχουμε προσθέσει πολλούς παραπάνω λόγους για τους οποίους είναι απαγορευτική. Λόγους υγείας, ομορφιάς, επιτυχίας, δυναμισμού, κοινωνικού γοήτρου.

Το βάρος της επιτυχίας

Όποιος είναι παχύς (που σημαίνει ότι ξεπερνά το «ιδανικό βάρος», μια κλίμακα δηλαδή που βρίσκεται αρκετά πιο κάτω από το βάρος που οι γιατροί θέτουν ως όριο για την καλή σωματική υγεία), δεν μπορεί να θεωρείται όμορφος, επιτυχημένος ή κοινωνικά επιφανής - εκτός αν αντισταθμίζει το «κουσούρι» αυτό με κάτι πραγματικά άξιο προσοχής, όπως πολλά λεφτά ή κάποιο μεγάλο ταλέντο.

Το ρόλο που κάποτε έπαιζαν τα ρούχα, τα οποία αποτελούσαν το «διαβατήριο» που επέτρεπε σε κάποιον να εισχωρήσει σε ορισμένα κοινωνικά στρώματα, παίζουν πια όλο και περισσότερο οι «σωστές» σωματικές διαστάσεις. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε ορισμένες επαγγελματικές ελίτ, επιχειρηματιών, ηθοποιών, μάνατζερ, δημοσιογράφων, αλλά και (μεγαλο)γιατρών και (μεγαλο)δικηγόρων και, φυσικά, κυρίως για τις γυναίκες. Οι ενοχές, λοιπόν, σε σχέση με το φαγητό έχουν γίνει πιο σύνθετες. Ντρεπόμαστε όταν «το παρακάνουμε» με το φαγητό (ό,τι σημαίνει αυτό για τον καθένα) και αισθανόμαστε ενοχές, επειδή δεν μπορούμε να είμαστε εγκρατείς και να επιβληθούμε στις σωματικές μας επιθυμίες, αλλά και γιατί με αυτό τον τρόπο νιώθουμε να αποκλείουμε τον εαυτό μας από τον κόσμο των ωραίων, δυναμικών και επιτυχημένων. Αποτυγχάνουμε, δηλαδή, σε σχέση με αυτό που περιμένουμε από τον εαυτό μας και που θεωρούμε ότι περιμένουν και οι άλλοι από εμάς.

«Ανατομία» στην ενοχή
Αυτή είναι μια παλιά ιστορία: Όταν ήμασταν παιδιά, οι γονείς μας περίμεναν πολλά από εμάς. Όσο πιο πολλά και πιο επιτακτικά ήταν αυτά, όσο περισσότερο νιώθαμε ότι κρέμεται από τις δικές μας αρετές και τα επιτεύγματά μας η δική τους αξία και η ευτυχία τους, τόσο πιο εξαρτημένοι γινόμασταν από το να τα «καταφέρουμε». Όσο πιο μεγάλη η αγωνία να τους ικανοποιήσουμε, τόσο πιο μεγάλες οι ενοχές και η απαξίωση του εαυτού σε κάθε απόκλιση από το αναμενόμενο. Τόσο πιο δύσκολο να δημιουργήσουμε μεγαλώνοντας ένα δικό μας «κέντρο αξιολόγησης», που να μας λέει αν αυτή η πράξη, η ιδέα, η επιθυμία, είναι σωστή, καλή, αποδεκτή, σύμφωνα με τις δικές μας αξίες και μόνο. Τόσο πιο δύσκολο να νιώσουμε και να πούμε ότι αυτός ο εαυτός και αυτό το σώμα, με όλες τους τις καλές και τις κακές ιδιαιτερότητες, είναι μια χαρά όπως είναι.


Κυνηγώντας το «σώμα-φάντασμα»
Το παράδοξο αυτής της ιστορίας είναι ότι δεν καθορίζεται σε καμία περίπτωση από κάποιου είδους αντικειμενικά κριτήρια. Δεν έχει καμία σημασία αν το σώμα μας είναι λεπτό ή παχουλό, αρμονικό, χαριτωμένο, μυώδες ή με ωραίες καμπύλες. Όταν η προσπάθεια είναι να αγγίξουμε το «καλύτερο» που θα μπορούσε να περιμένει κανείς από εμάς, χωρίς αυτό να έχει ζυγιστεί σύμφωνα με αυτό που είμαστε πραγματικά (π.χ. σωματικά, μία ψηλή κοπέλα με λεπτά πόδια και πιο φαρδιά περιφέρεια, μία γυναίκα μετρίου αναστήματος αδύνατη στο πάνω μέρος του σώματος και πιο «γεμάτη» στους γοφούς και τις γάμπες κλπ.), τότε αρχίζει το κυνηγητό για την τελειότητα, για ένα «σώμα-φάντασμα» που κι εμείς δεν ξέρουμε πώς είναι, παρά μόνο ότι πρέπει να είναι όσο πιο λεπτό γίνεται.

Μαρτυρία

«Δεν μπορώ ούτε να σταματήσω, ούτε να ευχαριστηθώ ό,τι τρώω»
Εντάξει, θα πει κανείς, αφού όμως αυτό που επιδιώκουμε είναι ένα σώμα όσο πιο λεπτό γίνεται, τότε πώς αλλιώς θα το καταφέρουμε, παρά φρενάροντας τον εαυτό μας με τις ενοχές από το να τρώει ό,τι και όσο θέλει; Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια έως ένα βαθμό. Ορισμένοι άνθρωποι καταφέρνουν, πράγματι, να κρατούν το σωματικό τους βάρος σε ένα «ικανοποιητικό» επίπεδο, κάνοντας κάθε τόσο δίαιτες που τους υπαγορεύουν οι ενοχές τους: «Μόλις πάρω 2-3 κιλά, νιώθω τόσο χάλια με τον εαυτό μου, που αρχίζω αμέσως δίαιτα, κι έτσι τα ξαναχάνω.». Αυτό, όμως, που συνήθως περνά «στα ψιλά» είναι ο ρόλος που παίζουν οι ενοχές, όχι μόνο στις δίαιτες και την απώλεια του βάρους, αλλά και στην ανάκτηση των χαμένων κιλών. «Αυτό που έχω καταφέρει από τότε που ήμουν στην εφηβεία μέχρι σήμερα, στα 31 μου, είναι να διατηρώ το βάρος μου με νύχια και με δόντια, και με εξαντλητικές δίαιτες κάθε λίγο και λιγάκι. Πιστεύω πως, αν δεν το έκανα αυτό, θα ήμουν σαν φάλαινα. Αλλά πάλι, έχω παρατηρήσει το εξής: Κάνω μια δίαιτα και χάνω 4-5 κιλά. Αισθάνομαι υπέροχα, μεγάλη ευφορία, νιώθω όμορφη και ελκυστική, και επίσης, ότι όλοι οι άνδρες είναι στα πόδια μου. Όμως, αυτό δεν κρατά πολύ. Μόλις επιτρέψω στον εαυτό μου να αφεθεί λίγο και πάρω ξανά έστω κι ένα κιλό, με πιάνει πανικός. Η διάθεσή μου αλλάζει, αυτό που έμοιαζε με αυτοπεποίθηση αποδεικνύεται πρόσκαιρη φούσκα: Νιώθω άσχημα, με βλέπω άσχημη και χοντρή πάλι, γεμίζω ενοχές που δεν καταφέρνω να επιβληθώ στον εαυτό μου και να παραμείνω λεπτή, και τότε αρχίζει ένας φαύλος κύκλος κακής διάθεσης, απογοήτευσης, αυτολύπησης και κατανάλωσης σοκολάτας, μπισκότων, τσιπς και λοιπά, για παρηγοριά. Είναι κάπως σαν φροντίδα και τιμωρία μαζί, γιατί δεν μπορώ ούτε να σταματήσω, ούτε να ευχαριστηθώ αυτά που τρώω. Τελικά, κάποια στιγμή, συνήθως μετά από μερικούς μήνες, ξαναπαίρνω τα κιλά που είχα χάσει και αποφασίζω να ξαναρχίσω δίαιτα. Έτσι έχει πάει μέχρι τώρα. Οι γύρω μου νομίζουν πως τρώω κανονικά, επειδή έχω ένα κανονικό βάρος (αυτοί, μάλλον, δεν προσέχουν ιδιαίτερα τα κιλά που ανεβοκατεβαίνουν). Όμως, σπάνια θυμάμαι να ευχαριστιέμαι το φαγητό, ακόμα και το πιο αγαπημένο μου, χωρίς να ακολουθούν ενοχές…».
Τι θα συνέβαινε με τη Μαρίνα, αν δεν είχε ενοχές που «αφέθηκε»; Υποθέτουμε ότι το βάρος της θα σταθεροποιούνταν κάπου εκεί που βρίσκεται κάθε φορά πριν κάνει δίαιτα (δηλαδή, 4-5 κιλά πιο πάνω από αυτό που εκείνη θεωρεί ιδα­νικό βάρος). Πιθανότατα, όμως, χωρίς αυτά τα δυσάρεστα ανεβοκατεβάσματα, θα ένιωθε περισσότερη ευχαρίστηση και ηρεμία.

Μπορούμε να σταματήσουμε τις ενοχές;

Φανταστείτε μια νόστιμη κοπέλα που τρώει με ευχαρίστηση ένα ωραίο σοκολατένιο γλυκό, μασώντας απολαυστικά κάθε μπουκιά χωρίς να δείχνει να έχει την παραμικρή ενοχή. Δείχνει να μην σκοπεύει να νηστέψει τρεις μέρες και να «χτυπηθεί» στα γυμναστήρια για να επανορθώσει γι’ αυτή της την απόλαυση. Νιώσατε ένα τσίμπημα ζήλιας ή στενοχώριας που δεν μπορείτε να το κάνετε κι εσείς; Σίγουρα, οι ενοχές για τις οποίες μιλήσαμε είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο της προσωπικότητάς μας που δεν αλλάζει από τη μία μέρα στην άλλη. Ίσως, όμως, οι παρακάτω «ασκήσεις» σάς βοηθήσουν να δείτε λίγο πιο καθαρά τι είδους ενοχικές σχέσεις έχετε με το φαγητό σας και, ενδεχομένως, να τις αλλάξετε λίγο.


Όταν σκέφτεστε
«Κανονικά δεν θα έπρεπε, αλλά…»
Τι να κάνετε Τη στιγμή που αυτομαστιγώνεστε, ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζεστε να ορμήσετε στη σοκολάτα, ρωτήστε τον εαυτό σας: «Την κάνω κέφι αυτή τη στιγμή τη σοκολάτα αυτή; Θα ευχαριστηθώ τη γεύση της;». Αν απαντήσετε «ναι», τότε φάτε και απολαύστε την. Αν απαντήσετε «όχι», τότε αφήστε το. Ίσως αργότερα, αύριο, να έρθει η στιγμή που θα τη θέλετε πραγματικά. Τώρα, δεν είναι αυτή η στιγμή.

Όταν σκέφτεστε
«Πατάτες τηγανητές; Καλύτερα καθόλου!» ή «Άμα αρχίσω, δεν μπορώ να σταματήσω...»
Τι να κάνετε Προσπαθήστε να απομυθοποιήσετε αυτές τις τροφές-ταμπού. Μπορείτε να το κάνετε τρώγοντας επί συνεχή γεύματα μόνο αυτές τις τροφές, αργά, με τρόπο που να νιώσετε πότε χορτάσατε, ικανοποιηθήκατε και θέλετε να σταματήσετε. Θα δείτε ότι δεν θα έχετε πάρει 10 κιλά μόνο και μόνο επειδή αγγίξατε το «ταμπού», και ίσως να έχετε καταφέρει και να το ευχαριστηθείτε.


Όταν σκέφτεστε
«Αν το παρακάνω, θα αρχίσω δίαιτα»
Τι να κάνετε Διακόψτε αυτή την αυτόματη σύνδεση της απόλαυσης με την τιμωρία! Εμπιστευτείτε τον εαυτό σας, ακούστε την όρεξή σας. Απολαύστε λίγο πιο αργά, ώστε να νιώσετε πότε χορτάσατε. Περιμένετε με ηρεμία και χωρίς πανικό και ενοχικούς μονολόγους πότε θα ξανανιώσετε πείνα. Αν νομίζετε ότι το παρακάνατε με μία τροφή, μην τη δαιμονοποιείτε. Η όρεξη γι’ αυτή θα σταματήσει από μόνη της κάποια στιγμή. σε slow motion Οι ενοχές συνήθως έχουν ως αποτέλεσμα να τρώμε βιαστικά, στα κλεφτά, χωρίς να καταλαβαίνουμε τι και πόσο. Διακόψτε αυτή τη διαδικασία, επιβραδύνοντας αντί να βιάζεστε, απολαμβάνοντας αντί να καταπίνετε, εστιάζοντας σε αυτό που τρώτε και στην ευχαρίστηση που σας δίνει.

Όσοι έχουν υγιή σχέση με το φαγητό…
Σύμφωνα με μελέτες, οι άνθρωποι που έχουν μια σχετικά υγιή σχέση με το φαγητό (και κανονικό βάρος), τρώνε όταν αισθάνονται πείνα και όχι για να κατευνάσουν δυσάρεστα συναισθήματα, να παρηγορηθούν ή να περάσουν την ώρα τους. Επίσης, τρώνε μέχρι να χορτάσουν και όχι μέχρι να αδειάσουν το πιάτο τους (ή το τραπέζι). Όμως, η σημαντικότερη διαφορά βρίσκεται στο νου τους: Δεν σκέφτονται διαρκώς αν κάνει να φάνε κάτι ή αν πρέπει να επανορθώσουν για το πλούσιο γεύμα που έφαγαν. Δεν συνδέουν το φαγητό με τιμωρία και ενοχές, αλλά με ευχαρίστηση και άντληση ενέργειας.

Γιατί η δίαιτα... παχαίνει

Oπως γνωρίζουν όλοι όσοι έχουν κάνει στη ζωή τους δίαιτα, όσο περνούν οι ημέρες της... στέρησης τόσο περισσότερο «κλωθογυρίζουν» στο μυαλό σοκολάτες, πατατάκια και χάμπουργκερ. Και όμως, όπως δείχνει μια νέα μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Νeuroscience», δεν είναι μόνο η στέρηση που μας κάνει να ονειρευόμαστε παχυντικές τροφές τόσο στον ύπνο όσο και στον ξύπνιο μας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης η γρήγορη απώλεια βάρους αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος διαχειρίζεται το στρες. Αυτό σημαίνει ότι το άτομο που κάνει δίαιτα βρίσκεται παράλληλα υπό καθεστώς έντονου στρες, κατάσταση που συνεχίζεται ακόμη και όταν η δίαιτα έχει πια τελειώσει. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο πρώην διαιτώμενος συνεχίζει να έλκεται από παχυντικές τροφές και μετά το πέρας της δίαιτας, με αποτέλεσμα να κάνει ουσιαστικώς... μια τρύπα στο νερό σε ό,τι αφορά τη μακροπρόθεσμη απώλεια βάρους.


Προκειμένου να καταλήξουν σε αυτό το συμπέρασμα ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια μελέτησαν την επίδραση της δίαιτας στον εγκέφαλο ποντικών. Οι επιστήμονες μείωσαν την ποσότητα τροφής που κατανάλωναν τα ζώα κατά 25% με αποτέλεσμα να χάσουν έως και το 15% του σωματικού βάρους τους. Ανάλυση έδειξε ότι η δίαιτα οδήγησε σε τροποποιήσεις της έκφρασης γονιδίων που σχετίζονται με το στρες ενώ παράλληλα αυξήθηκε η όρεξη των ζώων καθώς και τα επίπεδα ορμονών του στρες.


Στη συνέχεια οι ερευνητές επέτρεψαν στα πειραματόζωα να καταναλώσουν φυσιολογικές ποσότητες τροφής με αποτέλεσμα να ξαναπάρουν το χαμένο βάρος τους. Αρχικώς οι πρώην διαιτώμενοι ποντικοί κατανάλωναν παρόμοιες ποσότητες τροφής με εκείνους που δεν είχαν ποτέ μπει σε πρόγραμμα δίαιτας. Οταν όμως οι επιστήμονες υπέβαλαν τα ζώα σε καθεστώς στρες (εκθέτοντάς τα για παράδειγμα σε δυνατούς θορύβους), τότε όσα είχαν ακολουθήσει προηγουμένως δίαιτα άρχισαν να καταβροχθίζουν λιπαρές τροφές. Οπως ανέφερε η επικεφαλής της μελέτης δρ Τρέισι Μπελ «τα νέα ευρήματα μαρτυρούν ότι η δίαιτα αυξάνει το στρες, γεγονός που καθιστά την προσπάθεια απώλειας κιλών πιο δύσκολη αλλά και ότι επίσης μπορεί να οδηγήσει σε επαναπρογραμματισμό του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος αποκρίνεται σε μελλοντικό στρες».


Τα αποτελέσματα αυτά εξηγούν σε μεγάλο βαθμό το γιατί μετά από μια άκρως στεσογόνα ημέρα στη δουλειά αποζητούμε τα λιπαρά και τη ζάχαρη. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα μελλοντικά φάρμακα για την απώλεια βάρους θα πρέπει να στοχεύουν τον μηχανισμό που οδηγεί σε αύξηση του στρες σε όσους κάνουν δίαιτα.


ΤΟ ΒΗΜΑ
 

 
 
 
 
 

Happy new year