Κακάο: Θεϊκό ρόφημα

Tο αγαπημένο μου ρόφημα είναι το κακάο και το θεωρώ ως νούμερο ένα αντιγηραντικό.

Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι η επιστημονική ονομασία των σπόρων του τροπικού δέντρου κακάο είναι Theobroma cacao. Η λέξη Theobroma έχει ελληνική προέλευση (προέρχεται από τις λέξεις θεός και βρώση) και σημαίνει φαγητό των Θεών. Το συστήνω ανεπιφύλακτα αρκεί να το πίνετε σκέτο, χωρίς ζάχαρη, και να επιλέγετε βιολογικό κακάο με υψηλή περιεκτικότητα έως και 70%. Το κακάο:

Προφυλάσσει από ασθένειες και γήρανση: Το κακάο περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις σε φλαβονοειδή και προκυανιδίνες, συστατικά που έχουν αντιοξειδωτική δράση, αποτρέποντας την οξειδωτική δράση των ελεύθερων ριζών και προστατεύοντας έτσι από τον καρκίνο, τις καρδιοπάθειες και τη γήρανση. Μάλιστα μελέτη του Πανεπιστημίου Κορνέλ στη Νέα Υόρκη, δείχνει ότι μία κούπα κακάο έχει διπλάσια αντιοξειδωτική δράση από ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, τριπλάσια από το ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι και πενταπλάσια από ένα φλιτζάνι μαύρο τσάι!

Προστατεύει την καρδιά: Αποτελεί σημαντική πηγή πολυφαινολών, ουσιών με αντιοξειδωτική δράση. Οι πολυφαινόλες προστατεύουν από την εμφάνιση και ανάπτυξη αθηρωματικών βλαβών στα ανθρώπινα αιμοφόρα αγγεία προστατεύοντας έτσι το καρδιαγγειακό σύστημα.

Βελτιώνει τη διάθεση: Το κακάο περιέχει διάφορα αλκαλοειδή και θεοβρωμίνη, ένας μεταβολίτης της καφεΐνης. Διεγείρει το κεντρικό νευρικό σύστημα δρώντας ως διουρητικό. Κατά την κατανάλωσή του εκκρίνονται από τον εγκέφαλο ενδορφίνες, ουσίες με αναλγητικές ιδιότητες που βελτιώνουν την ψυχική διάθεση. Επιπλέον εκκρίνεται σεροτονίνη, ουσία με αντικαταθλιπτική δράση.

Το μυστικό

Επιλέξτε μαύρη σοκολάτα: Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, το ασβέστιο, το μαγνήσιο και το κάλιο της σοκολάτας, συμβάλλουν στην πρόληψη της υπέρτασης και τη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Για να διατηρηθείτε υγιείς και νέοι καταναλώνετε 30 γραμμάρια σοκολάτα υγείας δύο έως και τρεις φορές την εβδομάδα, άφοβα και, κυρίως, χωρίς τύψεις.

Εύκολες συνταγές

Σάλτσα κακάοΜε αυτή περιχύνω διάφορα γλυκά όπως κέικ, τούρτες, μους, παγωτά αλλά και φρούτα.
Θα χρειαστείτε:100 γραμμ. κακάο
150 γραμμ. ζάχαρη
350 γραμμ. νερό
20 γραμμ. Βούτυρο

Παρασκευή
Σε μια κατσαρόλα, ανακατέψε το κακάο με τη ζάχαρη και το νερό και αφήστε να βράσουν για 2 λεπτά.
Ρίξτε το βούτυρο και βράστε για άλλα 2 λεπτά.

Τρούφες κακάο με ξηρούς καρπούς

Αντί για αμύγδαλα εγώ βάζω και φιστίκια Αιγίνης ή καρύδια και αντί για τρούφα επίσης τα βουτάω σε θρυμματισμένους ξηρούς καρπούς.

Θα χρειαστείτε:
200 γραμμ. μαργαρίνη
150 γραμμ. ζάχαρη
3 κ. σ. κακάο σκόνη
200 γραμμ. τριμμένα αμύγδαλα
2 κ.σ νερό
3 κ.σ ζάχαρη αχνη
1 κ.γ λικέρ  προτιμώ το λικέρ πορτοκάλι)
τρούφα

ΠαρασκευήΧτυπήστε τη μαργαρίνη με τη ζάχαρη και προσθέστε το νερό, το κακάο και το λικέρ.
Τελευταία ρίξτε τα αμύγδαλα και ανακατέψτε με ένα κουτάλι.
Όταν το υλικό ενωθεί, πλάστε με τα χέρια σας μπαλίτσες και τυλίξτε τες με τρούφα.

Πώς να συντηρήσετε τη σοκολάταΗ σοκολάτα διατηρείται περίπου ένα χρόνο στο ντουλάπι της κουζίνας σε θερμοκρασία 20οC. Πρέπει να είναι αεροστεγώς κλεισμένη γιατί έχει την ιδιότητα να απορροφά μυρωδιές από τα τρόφιμα.

Το ψυγείο δεν είναι το πιο κατάλληλο μέρος για να διατηρήσουμε τη σοκολάτα γιατί έχει αρκετή υγρασία.

Παχαίνετε επειδή έχετε προβλήματα

Oι αλήθειες και οι μύθοι που κυκλοφορούν σχετικά με τα «παραπανίσια» κιλά είναι αμέτρητες, αφού εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο ασχολούνται καθημερινά με αυτό το θέμα. Διάφορα επιστημονικά δεδομένα, ιατρικές και -τα τελευταία χρόνια- ψυχολογικές υποθέσεις γίνονται αφετηρία για προβληματισμούς και δημιουργία προσωπικών «θεωριών» τού κάθε «πάσχοντος». Πόση αλήθεια υπάρχει στις διάφορες ψυχολογικές εξηγήσεις του περιττού βάρους;

«Tο ρίχνω στο φαγητό»
Zούμε στην εποχή που το να είσαι λεπτός θεωρείται ομορφιά και αρετή. Yποκύπτοντας σε αυτή τη νοοτροπία, πάρα πολλοί είναι οι άνθρωποι, γυναίκες κυρίως αλλά και αρκετοί άνδρες, που προσπαθούν απεγνωσμένα να απαλλαγούν από περιττά κιλά, είτε αυτά είναι 5, 15 ή 35. Στην προσπάθειά τους αυτή, παρατηρούν και αναλύουν τη συμπεριφορά τους, τις διατροφικές τους συνήθειες, την ψυχολογική τους κατάσταση. Kαι από εκεί που παχείς άνθρωποι ήταν απλώς αυτοί που δεν μπορούν να συγκρατηθούν, που είναι λαίμαργοι, ίσως και τεμπέληδες, τα τελευταία χρόνια θεωρούνται επίσης (και οι ίδιοι βλέπουν έτσι τον εαυτό τους) ψυχολογικά διαταραγμένοι ή έστω επιβαρυμένοι. «Έχω προβλήματα και το ρίχνω στο φαγητό», «Aντί να ξεσπάσω σε αυτούς που με ταλαιπωρούν, ξεσπάω στον εαυτό μου τρώγοντας», «Mου συμβαίνουν πολλά, τα καταπίνω όλα και παχαίνω», είναι μερικές από τις πιο συνηθισμένες απλουστευμένες εξηγήσεις τού γιατί κάποιοι παχαίνουν. Θεωρείται από όλους αυτονόητο και αδιαμφισβήτητο πλέον ότι η παχυσαρκία -ακόμη και όταν πρόκειται για λίγα παραπανίσια κιλά- έχει (και) ψυχολογικά αίτια. Σε πολλές περιπτώσεις, είναι πράγματι έτσι. Mε ποιον τρόπο όμως; Tι σημαίνει ακριβώς αυτό το «τα καταπίνω όλα και παχαίνω»;

H «τρομερή» επιθυμία για γλυκό
H Μαρία, μια κοπέλα «παχουλή» και με μακροχρόνια «καριέρα» σε διάφορες δίαιτες, περιγράφει την εξής σκηνή: «Έκλεισα το τηλέφωνο και κάθισα στον καναπέ. Ξαφνικά με έπιασε μια τρομερή επιθυμία για κάτι γλυκό και, μηχανικά σχεδόν, έφερα ένα κουτί μπισκότα από την κουζίνα. Aφού είχα φάει το μισό, συνειδητοποίησα τι έκανα. Eίχα λιγωθεί κι ένιωθα σχεδόν αηδία, κι αναρωτήθηκα γιατί το κάνω. Aρχικά δεν ήξερα, ήταν απλώς μια λιγούρα, μια αίσθηση στο στομάχι μου. Aφού σκέφτηκα όμως λίγο τι μου συνέβαινε, συνειδητοποίησα ότι είχε να κάνει με το τηλεφώνημα που είχα δεχθεί προηγουμένως, με το οποίο μου γνωστοποιούσαν ότι τελικά δεν θα γινόταν μια αλλαγή στη δουλειά που περίμενα πώς και πώς. Δεν είχα προλάβει να αισθανθώ τίποτα σχεδόν, όταν με έπιασε αυτή η σφοδρή επιθυμία για γλυκό. Ήταν ένας τρόπος να αποφύγω το δυσάρεστο συναίσθημα. Δεν έδειξα τη δυσαρέσκειά μου, ούτε σκέφτηκα να πάρω κάποιον να του το πω να ξελαφρώσω, έψαξα αμέσως για αυτό που θα αναισθητοποιούσε την απογοήτευσή μου».

«Kαταπίνοντας» απόψεις
Tι ακριβώς συνέβη στην Μαρία; H πιο απλή εξήγηση είναι ότι αναζήτησε αυτόματα παρηγοριά σε κάτι γλυκό επειδή της συνέβη κάτι δυσάρεστο, που επιπλέον δεν είχε τη δυνατότητα να κάνει τίποτε για να το αλλάξει. Ίσως, όμως, να είναι πιο σύνθετη η εξήγηση. Σύμφωνα με τον Fritz Perls, εξαίρετο ψυχολόγο και ιδρυτή της ψυχοθεραπευτικής σχολής Gestalt, η «ανατροφή» των παιδιών στο δυτικό πολιτισμό ενισχύει την άβουλη ενσωμάτωση κάθε γνώμης, κριτικής, απαίτησης, πληροφορίας έτσι που ο καθένας μαθαίνει να «καταπίνει» αμάσητο ό,τι του προσφέρεται χωρίς να ερευνά το νόημά του, χωρίς να το «δοκιμάζει» ώστε να το δεχτεί ή να το απορρίψει μετά. Aυτή την άκριτη «κατάποση» απόψεων και προτύπων την ονομάζει «ολική ενδοβολή» (total intojection). Kαθώς ένας άνθρωπος αναπτύσσεται και ωριμάζει, έχει τη δυνατότητα, ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει, να αποκτήσει συνείδηση του εαυτού του, των αναγκών, των συναισθημάτων και των επιθυμιών του και μια πιο κριτική στάση απέναντι στα πράγματα που του συμβαίνουν. Σιγά-σιγά δεν χρειάζεται να «καταπίνει» τα πάντα και μαθαίνει να επιλέγει. Aν όμως η ανάπτυξη αυτής της ικανότητας εμποδιστεί από δύσκολες συναισθηματικές συνθήκες, υπερβολικά αυταρχική ή υπερπροστατευτική συμπεριφορά της οικογένειας, τότε μπορεί να διατηρηθεί αυτή η πρώιμη τάση της «ενδοβολής». Στην πιο ακραία της μορφή, η τάση αυτή κάνει έναν άνθρωπο να είναι εξαρτημένος, ανασφαλής, χωρίς επίγνωση του εαυτού του και των δυνατοτήτων του - ένα συνηθισμένο προφίλ γυναικών που πάσχουν από διατροφικές διαταραχές.

Δuο σημαντικές διακρίσεις
Eίναι πολύ σημαντικό να κάνουμε ένα διαχωρισμό ανάμεσα στα παραπανίσια κιλά που μας ενοχλούν και στην παθολογική παχυσαρκία που βάζει σε κίνδυνο την υγεία μας. Kριτήριο όμως γι’ αυτό δεν είναι το λεγόμενο «ιδανικό βάρος», γιατί όλο και πιο πολλοί γιατροί προειδοποιούν ότι το πάχος αρχίζει να θεωρείται επικίνδυνο για την υγεία σε επίπεδα αρκετά πιο υψηλά από αυτά που θεωρούνται αισθητικώς αποδεκτά. O δεύτερος διαχωρισμός είναι αυτός ανάμεσα στα παραπανίσια κιλά που θα θέλαμε να χάσουμε και στις σοβαρές ψυχολογικές διαταραχές της βουλιμίας και της νευρικής ανορεξίας, στις οποίες το σωματικό βάρος αποκτά χαρακτήρα εμμονής. Δημιουργείται τότε ένας φαύλος κύκλος ανεξέλεγκτης λήψης τροφής και αποβολής της τροφής και των θερμίδων με εμετούς, καθαρτικά, σωματική άσκηση μέχρι εξάντλησης και περιόδους σχεδόν απόλυτης νηστείας.

«Tρώγε ό,τι σου δίνω!»
H τροφή είναι ζωή, χωρίς τροφή πεθαίνουμε. Όπως τρώμε, έτσι ζούμε και έτσι σχετιζόμαστε με τους άλλους. Mέσα από τη σχέση με τη μητέρα που μας έτρεφε μαθαίνουμε τον κόσμο. H προσφορά τροφής στο βρέφος είναι ταυτόχρονα και προσφορά σχέσης και ανταλλαγή συναισθημάτων? είναι πράξη αγάπης, τρυφερότητας. O τρόπος με τον οποίο ταΐζεται ένα παιδί δεν επηρεάζει μόνο την κατοπινή διατροφική του συμπεριφορά, αλλά καθορίζει και τη στάση ζωής του. Aν κάθε κλάμα και κάθε δυσφορία ενός παιδιού, στη βρεφική ηλικία και αργότερα, ερμηνεύεται σαν πείνα και «μπουκώνεται» γρήγορα με φαγητό, αν το φαγητό είναι για την οικογένεια η εύκολη λύση για να καθησυχάσει το παιδί, είναι πιθανό το παιδί αυτό να συνεχίσει και ως ενήλικος να αντιλαμβάνεται σωματικές και συναισθηματικές ανάγκες ως μια απροσδιόριστη αίσθηση «πείνας», την οποία κατασιγάζει με φαγητό. Eίναι χαρακτηριστικό ότι σε αυτού του είδους την «πείνα» δεν ψάχνουμε για κανονικό φαγητό, αλλά τις περισσότερες φορές «πεινάμε» για κάτι «εύκολο», μωρουδίστικο, γλυκό, μαλακό, αμυλώδες.

H πείνα των συναισθημάτων
H ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε σωστά και να διαφοροποιούμε την πείνα μας και άλλα «σήματα» που στέλνει το σώμα μας είναι κάτι που πρέπει να μάθει ένα παιδί νωρίς μέσα από τη σωστή αναγνώριση των αναγκών του από τους δικούς του. Aν αυτή δεν υπάρχει, το παιδί μπορεί να αναπτύξει την αίσθηση ότι οι επιθυμίες και οι ανάγκες του (και μιλάμε για πρωταρχικές σωματικές και συναισθηματικές ανάγκες κι επιθυμίες φυσικά) είναι ασήμαντες ή λανθασμένες. Aυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα στην ενήλικη ζωή να μην τολμάμε να πούμε τι χρειαζόμαστε και τι θέλουμε, να μην μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας. Eίναι, λοιπόν, τα «παραπανίσια» μας κιλά αποτέλεσμα ψυχολογικής ανεπάρκειας, έλλειψης αυτοπεποίθησης, αδυναμίας να διεκδικούμε; Σίγουρα όχι μόνο και όχι πάντα. Aυτή θα ήταν μια υπεραπλουστευμένη και γενικευμένη εξήγηση.

Tα γονίδια και τα παγωτά
Συνήθως, το πώς παίρνουμε βάρος είναι μια σύνθετη διαδικασία στην οποία πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο. Kατ’ αρχάς είναι, αποδεδειγμένα, τα γονίδιά μας που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό, σε συνδυασμό μάλιστα με τις διατροφικές συνήθειες που κληρονομήσαμε μαζί με τα γονίδια από την οικογένειά μας, το πόσο και πώς τρώμε και παχαίνουμε. Eίναι οι πειρασμοί από την τεράστια ποικιλία πολύ ελκυστικών φαγητών που μας προκαλούν καθημερινά και μπορούμε να δοκιμάσουμε. Πόση αυτοπειθαρχία χρειάζεται αλήθεια για να αντισταθεί κανείς και να μην αγοράσει τα ψωμιά, τα τυριά, τις σοκολάτες, τα μπισκότα, τα παγωτά, τις πίτσες, τις λιχουδιές που συναντάμε παντού μπροστά μας! Έπειτα, είναι οι εκάστοτε δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις και το άγχος που μπορεί να έχουμε και που μας κάνουν πιο επιρρεπείς στις γρήγορες κι εύκολες απολαύσεις-παρηγοριές.

«Aγαπώ το σώμα μου» (όταν είμαι μοντέλο)
Kαι είναι φυσικά η σχέση που έχουμε αναπτύξει με το σώμα μας, με την εμφάνισή μας. Kαι ας μην παρασυρόμαστε από γελοίες αντιλήψεις διαφημιστικού τύπου, όπως «αγαπώ το σώμα μου», που συνοδεύονται συνήθως από γυναίκες-μοντέλα που κοιτούν με λατρεία και χαμόγελο αυτοϊκανοποίησης το είδωλό τους στον καθρέφτη. Mια σχετικά ισορροπημένη σχέση με το σώμα μας δεν σημαίνει ότι δεν του βρίσκουμε ατέλειες, ότι δεν θα θέλαμε κατά καιρούς να μην έχουμε ή να έχουμε αυτό ή το άλλο, ή στην ανάγκη να το ανταλλάξουμε εξολοκλήρου με ένα ωραιότερο, τουτέστιν τελειότερο. Σημαίνει πολύ περισσότερο ότι κινούμαστε σχετικά άνετα μέσα σε αυτό, το φροντίζουμε ώστε να έχει σχετικά καλή υγεία, του επιτρέπουμε πότε-πότε να απολαμβάνει με σχετικά λίγες αναστολές, το κοιτάμε καμιά φορά με σχετική συμπάθεια στον καθρέφτη και το αφήνουμε ενίοτε στην ησυχία του. Γιατί τόσο πολλά «σχετικά»; Γιατί αν ζητάμε, στην εποχή του «είσαι αυτό που φαίνεσαι», την απόλυτη σχέση με το σώμα μας, είναι σαν να κυνηγάμε την ουρά μας, την οποία φυσικά δεν πρόκειται να πιάσουμε ποτέ!

Tρώω και αδυνατίζω
Προσοχή! Tο «τα καταπίνω όλα και παχαίνω» κρύβει συχνά μια μεγάλη παρεξήγηση, επειδή παραπέμπει σχεδόν αυτόματα στην εξής αντιδιαστολή-κλισέ: ?παχουλός = παθητικός-νωθρός-καλόβολος-καταπιεσμένος-αποτυχημένος ? αδύνατος = δυναμικός-διεκδικητικός-επιθετικός-επιτυχημένος. Σε καμία περίπτωση ο δυναμισμός, η διεκδικητικότητα και η επιτυχία (π.χ. στη δουλειά) δεν είναι ταυτόσημα με τη συναισθηματική πληρότητα και την πραγματική αυτοεκτίμηση. Aς μην ξεχνάμε ότι πάρα πολλοί άνθρωποι με πολύ σοβαρές διατροφικές διαταραχές έχουν ιδανικό σωματικό βάρος κι ένα «αξιοζήλευτο» προφίλ επιτυχημένου ανθρώπου. Στις περιπτώσεις αυτές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ισχύει περισσότερο το «τα καταπίνω όλα και αδυνατίζω!».

Φτάστε τα 100 με τις 8 καλύτερες τροφές

Το γνωστό και πολύ έγκυρο οικονομικό περιοδικό Forbes,

που φημίζεται για τις λίστες του με τους πλουσιότερους, πιο ισχυρούς και γενικώς «τους πιο» ανθρώπους στο πλανήτη, δεν δημοσιεύει συχνά άρθρα που αφορούν θέματα διατροφής. Εξαίρεση μια από τις πρόσφατες λίστες που δημοσίευσε η οποία παρουσιάζει τα τρόφιμα τα οποία, σύμφωνα με τους ειδικούς, συμβάλουν σε μεγαλύτερο βαθμό στη μακροζωία.



1. Ψάρι: Όλοι γνωρίζουν πλέον για το ρόλο που παίζουν στην διατροφή τα ω-3 λιπαρά που μας παρέχει. Νέες μελέτες συνδέουν την κατανάλωση του ψαριού και των συγκεκριμένων λιπαρών με την υγεία της καρδιάς: θεωρείται ότι με την κατανάλωση 3 γευμάτων με ψάρι την εβδομάδα ή 30 γραμμ. ψάρι καθημερινά, ο κίνδυνος καρδιαγγειακών παθήσεων μειώνεται κατά 50%.


2. Σκόρδο: Ως ισχυρό «φυτικό αντιβιοτικό», είναι αναντικατάστατο για την πρόληψη και τη θεραπεία των κρυολογημάτων. Πλέον έχει αποδειχτεί και η προληπτική του δράση εναντίων κάποιων μορφών του καρκίνου, όπως του στομάχου και του εντέρου. Σημαντικός είναι και ο ρόλος του σκόρδου στην πρόληψη καρδιακών νοσημάτων, καθώς περιέχει ουσίες που «καθαρίζουν» τα τοιχώματα των αρτηριών και προλαμβάνουν τις θρομβώσεις.


3. Φράουλα: Πολύ πιο πλούσια σε βιταμίνη C από την πιο γνωστή πηγή της, τα εσπεριδοειδή, αποτελεί ακόμα «βόμβα σιδήρου» ενώ μερικές από τις χρωστικές που υπάρχουν στη σύσταση της, εμποδίζουν τον σχηματισμό στον οργανισμό μιας κατηγορίας ενζύμων τα οποία ενοχοποιούνται για το ότι εντατικοποιούν τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων.


4. Καρότο: Η βήτα-καροτίνη, που υπάρχει στη σύσταση του, εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες οι οποίες καταστρέφουν τη δομή των κυττάρων προκαλώντας σοβαρές διαταραχές όπως η καρκινογέννηση. Την ίδια στιγμή έχει ευεργετική επίδραση στο δέρμα και στην όραση. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η πολύτιμη αυτή ουσία αφομοιώνεται καλύτερα από τον οργανισμό σε συνδυασμό με τα λιπαρά, γι΄ αυτό πρέπει πάντα να προσθέτετε επαρκείς ποσότητες λαδιού ή άλλη πηγή λιπαρών στις σαλάτες ή τα φαγητά που περιέχουν καρότο.


5. Μπανάνα: Περιέχει ουσίες που εμποδίζουν την γρήγορη κατανομή της ζάχαρης στο αίμα. Επίσης, η μπανάνα περιέχει εκτός των άλλων και μαγγάνιο– ουσία καθοριστικής σημασίας για πολλές σημαντικές λειτουργίες του οργανισμού (συμμετέχει στον σχηματισμό του συνδετικού και νευρικού ιστών, τη σύνθεση της χοληστερόλης, το μεταβολισμό των λιπών, των πρωτεϊνών και των υδατανθράκων, παίρνει μέρος στην πήξη του αίματος και τη δράση της ινσουλίνης. κ.ά).


6. Πράσινο τσάι: Οι ευεργετικές ιδιότητες του οφείλονται κυρίως στις κατεχίνες που εμποδίζουν την ανάπτυξη της αρτηριοσκλήρυνσης και προλαμβάνουν μερικές μορφές καρκίνου.


7. Σόγια: Τα τελευταία χρόνια έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων μια που αποδεικνύεται ότι η κατανάλωση της σχετίζεται με μειωμένα ποσοστά καρκίνων του μαστού και του προστάτη. Η σόγια και ειδικά τα φύτρα της, παρέχει στον οργανισμό μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Β και λεκιθίνης, συστατικών με θετική δράση στις εγκεφαλικές λειτουργίες και το νευρικό σύστημα.


8. Γάλα: Πηγή πολύτιμων πρωτεϊνών, λιπιδίων που αφομοιώνονται εύκολα από τον οργανισμό και φυσικά ασβεστίου. Εκτός του ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της οστεοπόρωσης, διαπιστώθηκε μια αξιόλογη προληπτική του δράση στην ανάπτυξη καρδιοπαθειών και εγκεφαλικών επεισοδίων.

Ενισχύστε τον μεταβολισμό σας εύκολα

Θέλετε να χάσετε βάρος και να βελτιώσετε τη φυσική σας κατάσταση, αυτό διαβάζω συνέχεια στα σχόλια και τις ερωτήσεις σας.Όμως οι περισσότερες από εσάς κάνετε ένα λάθος: η έλλειψη άσκησης και η φτωχή σε θερμίδες διατροφή (ή η ασιτία) δεν είναι η απάντηση στη μακροπρόθεσμη απώλεια βάρους. Επιπλέον, αν δεν παρέχετε στο σώμα σας αρκετά καύσιμα, δεν έχετε την ενέργεια να επωφεληθείτε από την άσκηση. Υιοθετήστε τις παρακάτω προτάσεις που κάνω κι εγώ και κάντε τον μεταβολισμό σας να τρέχει… σφαίρα!

Τι κάνει ο μεταβολισμόςΑξιοποιεί την τροφή που τρώμε για ενέργεια, επανορθώνει τους ιστούς και συμβάλλει στην ανάπτυξη. Αν δεν τρώτε αρκετά ή σωστά για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα λειτουργεί σε «βραδεία καύση». Πρέπει να ξεκινήσετε με μια μικρότερη ποσότητα, να παράγετε θερμότητα και να την αυξήσετε σταδιακά. Γι’ αυτό οι διατροφολόγοι προτείνουν να τρώμε πιο συχνά στη διάρκεια της μέρας, αλλά να καταναλώνουμε μικρότερες ποσότητες.
Τι να κάνετεΧρειάζεται να πίνετε πολύ νερό, είναι σημαντικό για την απώλεια βάρους. Επίσης, επειδή όσο μεγαλώνουμε, τόσο επιβραδύνεται ο μεταβολισμός μας κυρίως γιατί κινούμαστε λιγότερο χρειάζεται να ασκηθείτε. Ένας υγιής μεταβολισμός δεν καίει μόνο το πλεονάζον λίπος, αλλά βοηθά στην ανάπτυξη της μυϊκής μάζας και αυξάνει τα επίπεδα της ενέργειας. Το μόνο που χρειάζεται είναι να περπατάτε μία ώρα κάθε μέρα για να κρατάτε σε διαρκή λειτουργία το μεταβολισμό σας. Τι άλλο μπορείτε να κάνετε:
1 Καταναλώνετε συχνά γεύματα: Προσπαθήστε να τρώτε 5 με 6 μικρά γεύματα την ημέρα. Όταν τροφοδοτείτε τακτικά με τροφή τον οργανισμό σας, διατηρείτε σε υψηλά επίπεδα το μεταβολισμό σας.


2 Μην ξεχνάτε το πρωινό: Αν ο μεταβολισμός σας ξεκινήσει να λειτουργεί νωρίς, θα καίτε περισσότερες θερμίδες. Το σώμα σας είναι πιο ανεκτικό στη γλυκόζη το πρωί, οπότε μπορείτε να φάτε αρκετούς υδατάνθρακες.


3 Καταναλώστε περισσότερη πρωτεΐνη: Χτίζει μυς και τη χρειάζεστε για την ενίσχυση του μεταβολισμού. Η άπαχη πρωτεΐνη είναι ακόμα καλύτερη, αφού περιέχει λιγότερες θερμίδες.


4 Φάτε περισσότερες φυτικές ίνες: Ισχύει η ίδια αρχή όπως και με την πρωτεΐνη. Ο οργανισμός δυσκολεύεται περισσότερο να επεξεργαστεί τις φυτικές ίνες, οπότε θα αυξήσετε τον μεταβολισμό μέσω αυτής της διαδικασίας.


5 Προπονηθείτε με βάρη: Η προπόνηση με βάρη είναι η απόλυτη άσκηση για την ενεργοποίηση του μεταβολισμού. Όσο πιο έντονη είναι η άσκησή σας κι όσο περισσότερους μυς ασκείτε, τόσο καλύτερη αύξηση του μεταβολισμού θα πετύχετε και μετά την προπόνηση, θα καίτε θερμίδες για περισσότερη ώρα.


6 Κάντε πιο έντονη αεροβική: Μια 10λεπτη διαλειμματική προπόνηση στο ποδήλατο είναι πιο ωφέλιμη από μια 30λεπτη αργή προπόνηση.


Το μυστικό να θυμάστε πάντα ότι ένας υγιής μεταβολισμός σημαίνει σίγουρη απώλεια βάρους.

Τι παρατείνει τη νεότητα

Η φυσική δραστηριότητα μειώνει τη βιολογική μας ηλικία, δείχνουν ολοένα και περισσότερες έρευνες.



Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η σωματική δραστηριότητα σχετίζεται με καλύτερη πνευματική λειτουργία, βελτιωμένη οστική πυκνότητα και γενικότερα καλύτερη κατάσταση ολόκληρου του οργανισμού μας.

Η άσκηση στη μέση ηλικία συνδέεται με καλύτερη υγεία σε μεγαλύτερες ηλικίες. Από τις γυναίκες που έφθασαν σε ηλικία 70 ετών ή παραπάνω, αυτές που ασκούνταν σε τακτικά διαστήματα είχαν καλύτερη υγεία σε σχέση με όσες δεν γυμνάζονται τακτικά όταν βρίσκονταν στη μέση ηλικία, σύμφωνα με τους επιστήμονες από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Harvard, οι οποίοι ανέλυσαν δεδομένα από 13,535 συμμετέχοντες στην έρευνα τους.

Οι ειδικοί κατέγραψαν δεδομένα που αφορούσαν τα επίπεδα της φυσικής δραστηριότητας γυναικών που συμμετείχαν στην έρευνα το 1986, όταν αυτές βρίσκονταν κατά μέσο όρο σε ηλικία 60 ετών.

Από τις γυναίκες που έφθασαν ή ξεπέρασαν την ηλικία των 70 ετών το διάστημα 1995 με 2001, αυτές που γυμνάζονταν συστηματικά από την αρχή της μελέτης, είχαν λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν χρόνιες παθήσεις, να υποβληθούν σε επέμβαση για την αποκατάσταση καρδιακών προβλημάτων ή να παρουσιάσουν μείωση των πνευματικών τους επιδόσεων.

Τα αποτελέσματα της μελέτης υπογραμμίζουν τη σπουδαιότητα της φυσικής δραστηριότητας στους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας και τη συμβολή της στην διατήρηση της ποιότητας της ζωής καθώς γερνάμε.

Σύμφωνα με τους ειδικούς λοιπόν, η φυσική δραστηριότητα μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων υγείας που σχετίζονται με τη διαδικασία της γήρανσης (ή καθυστερεί την εμφάνιση τους), βελτιώνοντας την υγεία μας.

Συγκεκριμένα η άσκηση έχει σημαντικά οφέλη προστατεύοντάς μας από διάφορα προβλήματα υγείας, όπως η αρθρίτιδα, τα καρδιαγγειακά, διάφορες παθήσεις των πνευμόνων, τον διαβήτη αλλά και τον καρκίνο.


http://www.vita.gr/

Χάνωντας μερικά κιλά, τίποτα τραγικό.

Πεθαίνετε από επιθυμία να αγοράσετε κάτι χαριτωμένο για τις γιορτές, αλλά κρατιέστε, επειδή θέλετε να ρίξει μερικά κιλά πρώτα; Αν είχε ένα πάρα πολλά χάμπουργκερ, χωνάκια παγωτού, ή ποτήρια κρασί τελευταία, να μερικές συμβουλές για απώλεια βάρους μας ώστε να ξεκολλήσουν τα κιλά γρήγορα.
Αυτές οι συμβουλές προέρχονται από την πραγματική εμπειρία της ζωής μας. Τίποτα δραστικά - απλώς καλούς στέρεους τρόπους διατροφής που έχουμε μάθει όλα αυτά τα χρόνια.

■ Μην τρώτε μετά την 18:00
Αυτό είναι ένας αλάνθαστος όρος για μας. Αν σας είναι δύσκολο να το κάνετε, απλά πηγαίνετε στο κρεβάτι λίγο νωρίτερα, μέχρι να εκπαιδεύσετε τον εαυτό σας να το κάνετε αυτό. Μόλις αυτό γίνειι συνήθεια, έχετε τη δυνατότητα να το σπάσετε μία φορά σε κακή διάθεση η αν βγείτε για δείπνο με φίλους. Αλλά ακόμα και τότε, να κάνετε την κράτησή σας για το δείπνο 6:30 / 7:00 όχι 8:30 / 9:00.
■ Μειώστε το ψωμί.
Αγάπη, αγάπη, αγάπη ψωμί και θα μπορούσατε να φάτε μια ολόκληρη φραντζόλα ζεστό φρεσκοψημένο ψωμί, αλλά αν έχουμε κερδίσει μερικά κιλά άμεσα. Δοκιμάστε να απομακρυνθείτε από το καλάθι του ψωμιού σε ένα εστιατόριο. ι. Αν είστε στο σπίτι τρώτε το ψωμί σας το πρωί (μια φέτα του τοστ) ή στο μεσημεριανό γεύμα σε ένα σάντουιτς. Βέβαια, το ψωμί θα πρέπει να είναι λεπτές φέτες, ψωμί ολικής άλεσης, γιατί έχει καλύτερη γεύση, σας δίνει την ενέργεια περισσότερη και είναι λιγότερο παχυντικό σε σχέση με άλλα ψωμιά.
■ Μοιραστείτε το φαγητό σας
Ας το παραδεχτούμε. Οι περισσότερες μερίδες εστιατορίου είναι τεράστιες. Πιστεύουμε ότι θα διαπιστώσετε ότι αν αρχίσετε να μοιράζεστε τις μερίδες με την παρέα σας θα εξακολουθήσετε να αισθάνεστε ικανοποιημένοι. Τις περισσότερες φορές μπορεί και οι δύο θέλετε ορεκτικό ή επιδόρπιο που μπορεί άνετα να μοιραστεί.
■ Σκεφτείτε οίνος / αλκοόλη ως επιδόρπιο
Μας αρέσει να φωτογραφία από ένα ποτήρι κρασί. Είναι μια πραγματική απόλαυση. Αν λοιπόν μιλάμε για ένα, γνωρίζουμε ότι αυτό το ένα ποτήρι το πίνουμε σιγά-σιγά και το απολαυβάνουμε σαν να είναι χρυσός. Αυτό το μικρό τέχνασμα οπτικοποίησης μας βοηθά να παραγγείλουμε κάτι ελαφρύ για να εξισορροπηθεί, όπως τα ψάρια και τα λαχανικά αντί για μακαρόνια με σάλτσα κρέμας. Και αν βέβαια αν είχαμε κρασί (επιδόρπιο), δεν χρειαζόμαστε άλλο επιδόρπιο
■ Δοκιμάστε το ιδανικό σνακ
Εδώ είναι κάτι που χρησιμοποιούμε στο σπίτι. Όταν 3:00 το μεσημέρι είμαστε έτοιμοι να γεμίσουμε το στόμα με 6 μπισκότα ένα μπαστουνάκι μοτσαρέλα + 2 ή 3 καρύδια / αμύγδαλα και μερικές φέτες ένα τραγανό μήλο ή αχλάδι είναι η λύση. Δοκιμάστε το. Είναι πολύ ικανοποιητικό!
■ Χρήση της Μεθόδου Τρώγοντας με την Τραμπάλα
Εμείς δεν κάνουμε δίαιτα, με την έννοια των τρελά σχεδιασμένων μενού, αλλά πιστεύουμε στην διατροφή της τραμπάλςα. Θα φάτε λίγο πιο πολύ μια μέρα, θα περικόψουμε την επόμενη. Το χειρότερο πράγμα που κάνει κανείς είναι να τρώει, τρώει, τρώει για πέντε ημέρες και στη συνέχεια προσπαθεί να το ρυθμίσει με μηδενική κατανάλωση α για λίγες μέρες. Ποιος μπορεί να το κάνει αυτό; Είναι παράλογο, όπως όταν ένα άτομο έχει πηδήσει από τη μία πλευρά της τραμπάλα, στην άλλη πλευρά να συντρίβεται στο έδαφος.
■ Θα τα καταφέρω την επόμενη φορά
Αν έχετε πραγματικά λαχτάρα ένα γλυκό ή κάτι λιπαρό και το φάμε λέμε στους εαυτούς μας "Κοιτάξτε εγώ θα προσπαθήσω την επόμενη φορά." Απλά γνωρίζοντας ότι μπορούμε να το κάνουμε την επόμενη φορά. Μεχρι τη στιγμή, την επόμενη φορά που θα τα καταφέρουμε. Αν για κάποιο λόγο αυτό το τέχνασμα δεν λειτουργεί για εμάς άλλος τρόπος είναι η εικόνα - το ζεστό κολλώδες κουλούρι κανέλλας, ή ζεστό λιπαρό τηγανητό όταν στεγνώσει. Σκεφτείτε πατάτες σαν να έχουν μείνει για 3 ώρες, και στη συνέχεια φανταστείτε τους ως ένα κρύο, λιπαρή κόμπο στο στομάχι σας. Ξαφνικά οι πατάτες δεν φαίνεται να αξίζουν.

Διατροφική συμπεριφορά σε γεύματα εκτός σπιτιού

Πολλές φορές, φεύγοντας από το εστιατόριο ή την ταβέρνα, αισθανόμαστε την κοιλιά μας ‘πρησμένη’, και ξέρουμε ότι φάγαμε πολύ. Πόσο πολύ όμως; Αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε με ακρίβεια, τις περισσότερες φορές όμως χάνουμε τον έλεγχο και τρώμε περισσότερο απ’ όσο πιστεύουμε! Γιατί συμβαίνει αυτό;

Το στομάχι μας δεν μπορεί να μετρήσει πόσο τρώει. Ούτε και η μνήμη μας μπορεί να μας βοηθήσει σ’ αυτό, ειδικά όταν τρώμε με παρέα ή σε οικογενειακές συγκεντρώσεις.


Σύμφωνα με έρευνα, 5 λεπτά μετά το δείπνο, το 31% των ανθρώπων που έφευγαν από ένα ιταλικό εστιατόριο δεν μπορούσαν να θυμηθούν πόσο ψωμί έφαγαν και το 12% όσων έφαγαν ψωμί αρνήθηκαν ότι έφαγαν ψωμί!

Ακόμη, δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε εάν το γεύμα μας είχε κατά 20% παραπάνω ή κατά 40% παραπάνω θερμίδες από αυτές που χρειαζότανε να πάρουμε στο συγκεκριμένο γεύμα. Αφού σταματήσουμε να τρώμε, το μόνο που υπάρχει στο τραπέζι είναι άδεια πιάτα, άρα δεν υπάρχουν ‘ίχνη’ για το πόσο φάγαμε.

Τι επηρεάζει το πόσο πολύ θα φάμε σε ένα γεύμα εκτός σπιτιού; Οι παράγοντες είναι πολλοί: το μέγεθος του πιάτου, ο φωτισμός, τα χρώματα στους τοίχους, η θερμοκρασία του χώρου και ένα σωρό άλλοι ‘κρυφοί’ παράμετροι. Το περιβάλλον επηρεάζει καθοριστικά την κατανάλωση τροφής και την ικανότητά μας για έλεγχο. Οι περισσότεροι δεν λαμβάνουμε καν υπόψη τη σωματική πείνα, που αποτελεί τον καλύτερο οδηγό για το πότε πρέπει να κατεβάσουμε το πιρούνι.

Προκύπτει λοιπόν ότι θα πρέπει να αλλάξουν οι εξωτερικοί παράγοντες, το περιβάλλον μας δηλαδή (π.χ. το μέγεθος της μερίδας που μας προσφέρεται), για να μπορέσουμε να κρατήσουμε ένα μέτρο στην ποσότητα του γεύματος που θα καταναλώσουμε, καθώς οι εσωτερικοί παράγοντες (π.χ. πείνα) έχουν πολύ μικρή ισχύ σε γεύματα εκτός σπιτιού.


Όσον αφορά λοιπόν τις συνθήκες που επικρατούν στο εστιατόριο και αυξάνουν την πρόσληψη φαγητού, δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα… Μπορούμε να επέμβουμε μόνο στις ποσότητες των φαγητών που θα παραγγείλουμε. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι όσο περισσότερο φαγητό υπάρχει στο τραπέζι τόσο περισσότερο θα φάμε, άσχετα με το βαθμό της πείνας μας.


Δεδομένου ότι οι μερίδες των εστιατορίων σήμερα είναι πιο μεγάλες από ποτέ, μπορούμε να παραγγείλουμε μόνο τη μερίδα μας και μία απλή σαλάτα (που θα μοιραστούμε) χωρίς βαριές σως, και τίποτε άλλο (διάφορα ορεκτικά). Εναλλακτικά μπορούμε να παραγγείλουμε μόνο ορεκτικά και όχι μερίδες. Επειδή πολλές φορές η μία μερίδα είναι αρκετή για 2 άτομα, μπορούμε να μοιραστούμε τη μερίδα μας με κάποιον άλλον. Σε μπουφέδες ή οικογενειακές συγκεντρώσεις, καλό είναι να γεμίζουμε 1 φορά το πιάτο μας και να είμαστε επιλεκτικοί διαλέγοντας τα τρόφιμα που μας αρέσουν περισσότερο, να τρώμε αργά, και να απομακρύνουμε το πιάτο μας αφού τελειώσουμε.


Υγιής διατροφική συμπεριφορά είναι να σηκωνόμαστε από το τραπέζι όταν νιώθουμε ότι χορτάσαμε, και όχι όταν νιώθουμε δυσφορία από το πρήξιμο της κοιλιάς. Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξουμε μια τακτική που ακολουθούσαμε επί σειρά ετών, εάν έτσι πρόκειται να έχουμε ένα υγιές βάρος.




www.youdiet.gr/

Αδυνατίζετε χάνοντας λίπος, ΟΧΙ… βάρος!

Aν ιδρώνω πολύ, θα αδυνατίσω γρηγορότερα; Mε την εφίδρωση χάνω κιλά ή μόνον υγρά; Πολύ συχνά το αδυνάτισμα συγχέεται με τη μείωση των κιλών στη ζυγαριά και όχι με την απώλεια του περιττού λίπους. Tο σώμα μας αποτελείται από υγρά, ιστούς, κόκαλα αλλά και λίπος. Σε καμία περίπτωση η άσκηση δεν θα πρέπει να επηρεάζει αρνητικά το μυϊκό ιστό, την πυκνότητα των οστών, αλλά και τα υγρά. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε μείωση του βασικού μεταβολισμού, ενώ στη δεύτερη διατάραξη των βασικών λειτουργιών του οργανισμού. Πώς μπορούμε να ξέρουμε λοιπόν ότι δεν μοχθούμε και ιδρώνουμε χωρίς λόγο, αλλά ότι πραγματικά καίμε λίπος κατά την άσκηση;
ΣΤΟΧΟΣ Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΙΠΟΥΣ


H εφίδρωση είναι μια φυσική διαδικασία αποβολής του ιδρώτα, ο οποίος αποτελείται από νερό και επιβλαβείς ουσίες. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συνδέεται με την απώλεια λίπους. H απώλεια βάρους μέσω του ιδρώτα θα σας δώσει μια προσωρινή χαρά όταν ανεβείτε στη ζυγαριά. Στην πραγματικότητα όμως δεν γνωρίζετε αν αυτή η μείωση οφείλεται στην καύση του λίπους ή σε απώλεια υγρών και μυϊκού ιστού. O κύριος στόχος της φυσικής άσκησης θα πρέπει να είναι η μείωση του περιττού λίπους. Mην ξεχνάμε ότι πολλές φορές η απώλεια βάρους συνεπάγεται απώλεια μυϊκού ιστού, η οποία όμως επιβραδύνει το μεταβολισμό, επομένως και την απώλεια των περιττών κιλών.


AΝ ΓΥΜΝΑΣΤΩ ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΑ ΘΑ ΚΑΨΩ ΛΙΠΟΣ;


H χρονική διάρκεια της άσκησης και η μέτρια ένταση είναι σημαντικές για την καύση του λίπους. Mία πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι οι γυναίκες που περπατούσαν με πολύ ζωηρό ρυθμό (6,5 χλμ. ανά ώρα) έκαψαν λιγότερο λίπος από τις γυναίκες που περπατούσαν με χαλαρότερο ρυθμό (5,5 χλμ. ανά ώρα). Oι γυναίκες της δεύτερης ομάδας άντεξαν πιο πολύ, κάλυψαν μεγαλύτερη απόσταση και κατανάλωσαν περισσότερη ενέργεια. Tο μυστικό λοιπόν είναι οι μέτριες εντάσεις και η μεγαλύτερη διάρκεια. Eπίσης, μην ξεχνάτε ότι πρέπει να επιλέξετε κάποια δραστηριότητα που να σας αρέσει και να την απολαμβάνετε. Έτσι μόνο θα συνεχίσετε. Kαι αν συνεχίσετε, τότε θα κάψετε περισσότερο λίπος.


ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΚΑΙΩ ΛΙΠΟΣ ΟΤΑΝ ΑΣΚΟΥΜΑΙ;


Tο «κλειδί» βρίσκεται στο να ασκείστε με ένα ρυθμό που να σας επιτρέπει «να μιλάτε με άνεση». O οργανισμός αντλεί ενέργεια καίγοντας πρώτα τους υδατάνθρακες και μετά το λίπος. Έτσι, η παρατεταμένη αερόβια άσκηση σε μέτρια ένταση αυξάνει στο μέγιστο το ποσοστό ενέργειας που καταναλώνει ο οργανισμός από τις λιποαποθήκες. Συνεπώς, αν θέλετε να κάψετε περισσότερο λίπος, προτιμήστε ασκήσεις μέτριας έντασης για πολλή ώρα. Για να είστε σίγουροι ότι καταναλώνετε λίπος και όχι μυϊκό ιστό, η έντασή σας μπορεί να υπολογιστεί και από τους καρδιακούς παλμούς. Kαλό θα είναι ανά τακτά χρονικά διαστήματα να ελέγχετε μόνοι σας το σφυγμό σας. Eκτός και αν διαθέτετε τα ειδικά ρολόγια τα οποία μετράνε τους σφυγμούς σε όλη τη διάρκεια της δραστηριότητας και σας προειδοποιούν αν τυχόν υπερβείτε τα όρια. Oι εντάσεις στις οποίες πρέπει να κυμαίνεται η άσκησή σας θα πρέπει να είναι από 60%-75% της M.K.Σ. (Mέγιστη Kαρδιακή Συχνότητα). Tο 100 % της καρδιακής σας συχνότητας το υπολογίζετε αφαιρώντας από το 220 την ηλικία σας σε χρόνια (π.χ. 220-35=185). Έτσι, μπορείτε να υπολογίσετε απλά τα ατομικά σας όρια, ώστε να είστε μέσα στην αερόβια ζώνη καύσης λίπους.


ΟΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗΣ ΒΟΗΘΑΝΕ ΣΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΛΙΠΟΥΣ;


Όπως έχουμε αναφέρει, ο υψηλός μεταβολισμός είναι αυτός που ουσιαστικά θα βοηθήσει στην επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος. Αυξάνοντας το μυϊκό σας ιστό, καίτε περισσότερες θερμίδες ακόμη και όταν ξεκουράζεστε στο σπίτι. Kαι πώς θα το πετύχετε αυτό; Mε το «χτίσιμο» του μυϊκού ιστού, κάτι που θα γίνει με τις ασκήσεις ενδυνάμωσης. Συνεπώς, επιβάλλεται να εντάξετε στο ημερήσιο πρόγραμμα και κάποιες ασκήσεις με αντιστάσεις-βάρη, κυρίως για τις μεγάλες μυϊκές ομάδες, για να καίτε έτσι ταυτόχρονα πολλές θερμίδες.


ΤI ΠPOΓPAMMA AΣKHΣHΣ ΠPEΠEI NA AKOΛOYΘHΣΩ


ΓIA NA KAIΩ ΠEPIΣΣOTEPO ΛIΠOΣ;


1. Bάλτε στο εβδομαδιαίο σας πρόγραμμα τέσσερις με πέντε φορές 30-40 λεπτά γυμναστική.


2. Διαλέξτε κάποιο από τα αερόβια μηχανήματα ή αθλήματα της αρεσκείας σας. Ξεκινήστε από τα πιο δημοφιλή, που είναι το περπάτημα, το τζόγκινγκ, το ποδήλατο, το κολύμπι, το ομαδικό άθλημα.


3. Διάρκεια.
Ξεκινήστε από 15-20 λεπτά στην αρχή και σταδιακά αυξήστε το συνολικό χρόνο της αερόβιας άσκησης. Kάντε εναλλαγές στον τρόπο με τον οποίο γυμνάζεστε. Για παράδειγμα, σε περίπτωση που κάνετε διάδρομο, περπατήστε έντονα για μερικά λεπτά, στη συνέχεια αυξήστε για λίγο την ταχύτητα και αργότερα ανεβάστε την κλίση του διαδρόμου σε ανηφόρα. Έτσι, θα έχετε ποικιλία και δεν θα βαρεθείτε.


4. Ένταση.
Θα πρέπει να κυμαίνεται από 60-75% της M.K.Σ. Yπολογίστε τα προσωπικά σας όρια με βάση τον τύπο που σας δώσαμε παραπάνω.


5. Mυϊκή τόνωση.
Aφιερώστε 10 λεπτά, για να αυξήσετε το μυϊκό σας ιστό, και κατ’ επέκταση το βασικό σας μεταβολισμό. Διαλέξτε 8 βασικές ασκήσεις για τις μεγάλες μυϊκές ομάδες, τις οποίες μπορείτε να κάνετε είτε μόνο με το βάρος του σώματος είτε με βοηθητικά όργανα (βαράκια, λάστιχα, μηχανήματα, αντίσταση νερού). Tο βάρος που θα επιλέξετε να είναι τέτοιο που να σας επιτρέπει να κάνετε 8-12 επαναλήψεις σε κάθε σετ.


6. Διατάσεις.
Θα βοηθήσουν πολύ στην αποτελεσματικότητα του προγράμματος, καθώς και στην αποφυγή τραυματισμών. Διαλέξτε μία διατατική άσκηση για κάθε μεγάλη μυϊκή ομάδα (πόδια, κορμός, χέρια κλπ.). Τεντώστε κάθε φορά το σημείο που θέλετε, ώστε να νιώθετε τράβηγμα και όχι πόνο. Kρατήστε κάθε διάταση για 15-20 δευτερόλεπτα.


ΠΗΓΗ VITA

Γιατί οι ενοχές παχαίνουν;

Σίγουρα, υπάρχουν μερικοί τυχεροί που απολαμβάνουν το φαγητό τους κι επιπλέον είναι κομψοί. Οι υπόλοιποι και μάλλον περισσότερο οι υπόλοιπες- κρατιόμαστε με ασκήσεις πειθαρχίας, αυτοέλεγχο, στέρηση και κόπο, για να μην «ξεφύγουμε» και υπερβούμε αυτό που είναι για εμάς το όριο της απόλαυσης, από τη μια, και του σωματικού μας βάρους, από την άλλη. Οι ενοχές μάς υψώνουν απειλητικά το χέρι όταν δεν τα καταφέρνουμε. Πόσο μας βοηθά, τελικά, αυτό στο να αποκτήσουμε μια υγιή σχέση με το φαγητό και με το σώμα μας;

Τα παρατράγουδα ενός θανάσιμου αμαρτήματος
Η λαιμαργία είναι ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Αυτό όρισε η Καθολική Εκκλησία, και μάλιστα σαν το τρίτο σε σοβαρότητα αμάρτημα μετά την τεμπελιά και την αλαζονεία. Σήμερα, περίπου 1.500 χρόνια μετά, όχι μόνο δεν έχουμε απελευθερωθεί από το βάρος αυτής της απαγορευτικής εντολής, αλλά, αντίθετα, της έχουμε προσθέσει πολλούς παραπάνω λόγους για τους οποίους είναι απαγορευτική. Λόγους υγείας, ομορφιάς, επιτυχίας, δυναμισμού, κοινωνικού γοήτρου.

Το βάρος της επιτυχίας

Όποιος είναι παχύς (που σημαίνει ότι ξεπερνά το «ιδανικό βάρος», μια κλίμακα δηλαδή που βρίσκεται αρκετά πιο κάτω από το βάρος που οι γιατροί θέτουν ως όριο για την καλή σωματική υγεία), δεν μπορεί να θεωρείται όμορφος, επιτυχημένος ή κοινωνικά επιφανής - εκτός αν αντισταθμίζει το «κουσούρι» αυτό με κάτι πραγματικά άξιο προσοχής, όπως πολλά λεφτά ή κάποιο μεγάλο ταλέντο.

Το ρόλο που κάποτε έπαιζαν τα ρούχα, τα οποία αποτελούσαν το «διαβατήριο» που επέτρεπε σε κάποιον να εισχωρήσει σε ορισμένα κοινωνικά στρώματα, παίζουν πια όλο και περισσότερο οι «σωστές» σωματικές διαστάσεις. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε ορισμένες επαγγελματικές ελίτ, επιχειρηματιών, ηθοποιών, μάνατζερ, δημοσιογράφων, αλλά και (μεγαλο)γιατρών και (μεγαλο)δικηγόρων και, φυσικά, κυρίως για τις γυναίκες. Οι ενοχές, λοιπόν, σε σχέση με το φαγητό έχουν γίνει πιο σύνθετες. Ντρεπόμαστε όταν «το παρακάνουμε» με το φαγητό (ό,τι σημαίνει αυτό για τον καθένα) και αισθανόμαστε ενοχές, επειδή δεν μπορούμε να είμαστε εγκρατείς και να επιβληθούμε στις σωματικές μας επιθυμίες, αλλά και γιατί με αυτό τον τρόπο νιώθουμε να αποκλείουμε τον εαυτό μας από τον κόσμο των ωραίων, δυναμικών και επιτυχημένων. Αποτυγχάνουμε, δηλαδή, σε σχέση με αυτό που περιμένουμε από τον εαυτό μας και που θεωρούμε ότι περιμένουν και οι άλλοι από εμάς.

«Ανατομία» στην ενοχή
Αυτή είναι μια παλιά ιστορία: Όταν ήμασταν παιδιά, οι γονείς μας περίμεναν πολλά από εμάς. Όσο πιο πολλά και πιο επιτακτικά ήταν αυτά, όσο περισσότερο νιώθαμε ότι κρέμεται από τις δικές μας αρετές και τα επιτεύγματά μας η δική τους αξία και η ευτυχία τους, τόσο πιο εξαρτημένοι γινόμασταν από το να τα «καταφέρουμε». Όσο πιο μεγάλη η αγωνία να τους ικανοποιήσουμε, τόσο πιο μεγάλες οι ενοχές και η απαξίωση του εαυτού σε κάθε απόκλιση από το αναμενόμενο. Τόσο πιο δύσκολο να δημιουργήσουμε μεγαλώνοντας ένα δικό μας «κέντρο αξιολόγησης», που να μας λέει αν αυτή η πράξη, η ιδέα, η επιθυμία, είναι σωστή, καλή, αποδεκτή, σύμφωνα με τις δικές μας αξίες και μόνο. Τόσο πιο δύσκολο να νιώσουμε και να πούμε ότι αυτός ο εαυτός και αυτό το σώμα, με όλες τους τις καλές και τις κακές ιδιαιτερότητες, είναι μια χαρά όπως είναι.


Κυνηγώντας το «σώμα-φάντασμα»
Το παράδοξο αυτής της ιστορίας είναι ότι δεν καθορίζεται σε καμία περίπτωση από κάποιου είδους αντικειμενικά κριτήρια. Δεν έχει καμία σημασία αν το σώμα μας είναι λεπτό ή παχουλό, αρμονικό, χαριτωμένο, μυώδες ή με ωραίες καμπύλες. Όταν η προσπάθεια είναι να αγγίξουμε το «καλύτερο» που θα μπορούσε να περιμένει κανείς από εμάς, χωρίς αυτό να έχει ζυγιστεί σύμφωνα με αυτό που είμαστε πραγματικά (π.χ. σωματικά, μία ψηλή κοπέλα με λεπτά πόδια και πιο φαρδιά περιφέρεια, μία γυναίκα μετρίου αναστήματος αδύνατη στο πάνω μέρος του σώματος και πιο «γεμάτη» στους γοφούς και τις γάμπες κλπ.), τότε αρχίζει το κυνηγητό για την τελειότητα, για ένα «σώμα-φάντασμα» που κι εμείς δεν ξέρουμε πώς είναι, παρά μόνο ότι πρέπει να είναι όσο πιο λεπτό γίνεται.

Μαρτυρία

«Δεν μπορώ ούτε να σταματήσω, ούτε να ευχαριστηθώ ό,τι τρώω»
Εντάξει, θα πει κανείς, αφού όμως αυτό που επιδιώκουμε είναι ένα σώμα όσο πιο λεπτό γίνεται, τότε πώς αλλιώς θα το καταφέρουμε, παρά φρενάροντας τον εαυτό μας με τις ενοχές από το να τρώει ό,τι και όσο θέλει; Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια έως ένα βαθμό. Ορισμένοι άνθρωποι καταφέρνουν, πράγματι, να κρατούν το σωματικό τους βάρος σε ένα «ικανοποιητικό» επίπεδο, κάνοντας κάθε τόσο δίαιτες που τους υπαγορεύουν οι ενοχές τους: «Μόλις πάρω 2-3 κιλά, νιώθω τόσο χάλια με τον εαυτό μου, που αρχίζω αμέσως δίαιτα, κι έτσι τα ξαναχάνω.». Αυτό, όμως, που συνήθως περνά «στα ψιλά» είναι ο ρόλος που παίζουν οι ενοχές, όχι μόνο στις δίαιτες και την απώλεια του βάρους, αλλά και στην ανάκτηση των χαμένων κιλών. «Αυτό που έχω καταφέρει από τότε που ήμουν στην εφηβεία μέχρι σήμερα, στα 31 μου, είναι να διατηρώ το βάρος μου με νύχια και με δόντια, και με εξαντλητικές δίαιτες κάθε λίγο και λιγάκι. Πιστεύω πως, αν δεν το έκανα αυτό, θα ήμουν σαν φάλαινα. Αλλά πάλι, έχω παρατηρήσει το εξής: Κάνω μια δίαιτα και χάνω 4-5 κιλά. Αισθάνομαι υπέροχα, μεγάλη ευφορία, νιώθω όμορφη και ελκυστική, και επίσης, ότι όλοι οι άνδρες είναι στα πόδια μου. Όμως, αυτό δεν κρατά πολύ. Μόλις επιτρέψω στον εαυτό μου να αφεθεί λίγο και πάρω ξανά έστω κι ένα κιλό, με πιάνει πανικός. Η διάθεσή μου αλλάζει, αυτό που έμοιαζε με αυτοπεποίθηση αποδεικνύεται πρόσκαιρη φούσκα: Νιώθω άσχημα, με βλέπω άσχημη και χοντρή πάλι, γεμίζω ενοχές που δεν καταφέρνω να επιβληθώ στον εαυτό μου και να παραμείνω λεπτή, και τότε αρχίζει ένας φαύλος κύκλος κακής διάθεσης, απογοήτευσης, αυτολύπησης και κατανάλωσης σοκολάτας, μπισκότων, τσιπς και λοιπά, για παρηγοριά. Είναι κάπως σαν φροντίδα και τιμωρία μαζί, γιατί δεν μπορώ ούτε να σταματήσω, ούτε να ευχαριστηθώ αυτά που τρώω. Τελικά, κάποια στιγμή, συνήθως μετά από μερικούς μήνες, ξαναπαίρνω τα κιλά που είχα χάσει και αποφασίζω να ξαναρχίσω δίαιτα. Έτσι έχει πάει μέχρι τώρα. Οι γύρω μου νομίζουν πως τρώω κανονικά, επειδή έχω ένα κανονικό βάρος (αυτοί, μάλλον, δεν προσέχουν ιδιαίτερα τα κιλά που ανεβοκατεβαίνουν). Όμως, σπάνια θυμάμαι να ευχαριστιέμαι το φαγητό, ακόμα και το πιο αγαπημένο μου, χωρίς να ακολουθούν ενοχές…».
Τι θα συνέβαινε με τη Μαρίνα, αν δεν είχε ενοχές που «αφέθηκε»; Υποθέτουμε ότι το βάρος της θα σταθεροποιούνταν κάπου εκεί που βρίσκεται κάθε φορά πριν κάνει δίαιτα (δηλαδή, 4-5 κιλά πιο πάνω από αυτό που εκείνη θεωρεί ιδα­νικό βάρος). Πιθανότατα, όμως, χωρίς αυτά τα δυσάρεστα ανεβοκατεβάσματα, θα ένιωθε περισσότερη ευχαρίστηση και ηρεμία.

Μπορούμε να σταματήσουμε τις ενοχές;

Φανταστείτε μια νόστιμη κοπέλα που τρώει με ευχαρίστηση ένα ωραίο σοκολατένιο γλυκό, μασώντας απολαυστικά κάθε μπουκιά χωρίς να δείχνει να έχει την παραμικρή ενοχή. Δείχνει να μην σκοπεύει να νηστέψει τρεις μέρες και να «χτυπηθεί» στα γυμναστήρια για να επανορθώσει γι’ αυτή της την απόλαυση. Νιώσατε ένα τσίμπημα ζήλιας ή στενοχώριας που δεν μπορείτε να το κάνετε κι εσείς; Σίγουρα, οι ενοχές για τις οποίες μιλήσαμε είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο της προσωπικότητάς μας που δεν αλλάζει από τη μία μέρα στην άλλη. Ίσως, όμως, οι παρακάτω «ασκήσεις» σάς βοηθήσουν να δείτε λίγο πιο καθαρά τι είδους ενοχικές σχέσεις έχετε με το φαγητό σας και, ενδεχομένως, να τις αλλάξετε λίγο.


Όταν σκέφτεστε
«Κανονικά δεν θα έπρεπε, αλλά…»
Τι να κάνετε Τη στιγμή που αυτομαστιγώνεστε, ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζεστε να ορμήσετε στη σοκολάτα, ρωτήστε τον εαυτό σας: «Την κάνω κέφι αυτή τη στιγμή τη σοκολάτα αυτή; Θα ευχαριστηθώ τη γεύση της;». Αν απαντήσετε «ναι», τότε φάτε και απολαύστε την. Αν απαντήσετε «όχι», τότε αφήστε το. Ίσως αργότερα, αύριο, να έρθει η στιγμή που θα τη θέλετε πραγματικά. Τώρα, δεν είναι αυτή η στιγμή.

Όταν σκέφτεστε
«Πατάτες τηγανητές; Καλύτερα καθόλου!» ή «Άμα αρχίσω, δεν μπορώ να σταματήσω...»
Τι να κάνετε Προσπαθήστε να απομυθοποιήσετε αυτές τις τροφές-ταμπού. Μπορείτε να το κάνετε τρώγοντας επί συνεχή γεύματα μόνο αυτές τις τροφές, αργά, με τρόπο που να νιώσετε πότε χορτάσατε, ικανοποιηθήκατε και θέλετε να σταματήσετε. Θα δείτε ότι δεν θα έχετε πάρει 10 κιλά μόνο και μόνο επειδή αγγίξατε το «ταμπού», και ίσως να έχετε καταφέρει και να το ευχαριστηθείτε.


Όταν σκέφτεστε
«Αν το παρακάνω, θα αρχίσω δίαιτα»
Τι να κάνετε Διακόψτε αυτή την αυτόματη σύνδεση της απόλαυσης με την τιμωρία! Εμπιστευτείτε τον εαυτό σας, ακούστε την όρεξή σας. Απολαύστε λίγο πιο αργά, ώστε να νιώσετε πότε χορτάσατε. Περιμένετε με ηρεμία και χωρίς πανικό και ενοχικούς μονολόγους πότε θα ξανανιώσετε πείνα. Αν νομίζετε ότι το παρακάνατε με μία τροφή, μην τη δαιμονοποιείτε. Η όρεξη γι’ αυτή θα σταματήσει από μόνη της κάποια στιγμή. σε slow motion Οι ενοχές συνήθως έχουν ως αποτέλεσμα να τρώμε βιαστικά, στα κλεφτά, χωρίς να καταλαβαίνουμε τι και πόσο. Διακόψτε αυτή τη διαδικασία, επιβραδύνοντας αντί να βιάζεστε, απολαμβάνοντας αντί να καταπίνετε, εστιάζοντας σε αυτό που τρώτε και στην ευχαρίστηση που σας δίνει.

Όσοι έχουν υγιή σχέση με το φαγητό…
Σύμφωνα με μελέτες, οι άνθρωποι που έχουν μια σχετικά υγιή σχέση με το φαγητό (και κανονικό βάρος), τρώνε όταν αισθάνονται πείνα και όχι για να κατευνάσουν δυσάρεστα συναισθήματα, να παρηγορηθούν ή να περάσουν την ώρα τους. Επίσης, τρώνε μέχρι να χορτάσουν και όχι μέχρι να αδειάσουν το πιάτο τους (ή το τραπέζι). Όμως, η σημαντικότερη διαφορά βρίσκεται στο νου τους: Δεν σκέφτονται διαρκώς αν κάνει να φάνε κάτι ή αν πρέπει να επανορθώσουν για το πλούσιο γεύμα που έφαγαν. Δεν συνδέουν το φαγητό με τιμωρία και ενοχές, αλλά με ευχαρίστηση και άντληση ενέργειας.

Γιατί η δίαιτα... παχαίνει

Oπως γνωρίζουν όλοι όσοι έχουν κάνει στη ζωή τους δίαιτα, όσο περνούν οι ημέρες της... στέρησης τόσο περισσότερο «κλωθογυρίζουν» στο μυαλό σοκολάτες, πατατάκια και χάμπουργκερ. Και όμως, όπως δείχνει μια νέα μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Νeuroscience», δεν είναι μόνο η στέρηση που μας κάνει να ονειρευόμαστε παχυντικές τροφές τόσο στον ύπνο όσο και στον ξύπνιο μας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης η γρήγορη απώλεια βάρους αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος διαχειρίζεται το στρες. Αυτό σημαίνει ότι το άτομο που κάνει δίαιτα βρίσκεται παράλληλα υπό καθεστώς έντονου στρες, κατάσταση που συνεχίζεται ακόμη και όταν η δίαιτα έχει πια τελειώσει. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο πρώην διαιτώμενος συνεχίζει να έλκεται από παχυντικές τροφές και μετά το πέρας της δίαιτας, με αποτέλεσμα να κάνει ουσιαστικώς... μια τρύπα στο νερό σε ό,τι αφορά τη μακροπρόθεσμη απώλεια βάρους.


Προκειμένου να καταλήξουν σε αυτό το συμπέρασμα ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια μελέτησαν την επίδραση της δίαιτας στον εγκέφαλο ποντικών. Οι επιστήμονες μείωσαν την ποσότητα τροφής που κατανάλωναν τα ζώα κατά 25% με αποτέλεσμα να χάσουν έως και το 15% του σωματικού βάρους τους. Ανάλυση έδειξε ότι η δίαιτα οδήγησε σε τροποποιήσεις της έκφρασης γονιδίων που σχετίζονται με το στρες ενώ παράλληλα αυξήθηκε η όρεξη των ζώων καθώς και τα επίπεδα ορμονών του στρες.


Στη συνέχεια οι ερευνητές επέτρεψαν στα πειραματόζωα να καταναλώσουν φυσιολογικές ποσότητες τροφής με αποτέλεσμα να ξαναπάρουν το χαμένο βάρος τους. Αρχικώς οι πρώην διαιτώμενοι ποντικοί κατανάλωναν παρόμοιες ποσότητες τροφής με εκείνους που δεν είχαν ποτέ μπει σε πρόγραμμα δίαιτας. Οταν όμως οι επιστήμονες υπέβαλαν τα ζώα σε καθεστώς στρες (εκθέτοντάς τα για παράδειγμα σε δυνατούς θορύβους), τότε όσα είχαν ακολουθήσει προηγουμένως δίαιτα άρχισαν να καταβροχθίζουν λιπαρές τροφές. Οπως ανέφερε η επικεφαλής της μελέτης δρ Τρέισι Μπελ «τα νέα ευρήματα μαρτυρούν ότι η δίαιτα αυξάνει το στρες, γεγονός που καθιστά την προσπάθεια απώλειας κιλών πιο δύσκολη αλλά και ότι επίσης μπορεί να οδηγήσει σε επαναπρογραμματισμό του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος αποκρίνεται σε μελλοντικό στρες».


Τα αποτελέσματα αυτά εξηγούν σε μεγάλο βαθμό το γιατί μετά από μια άκρως στεσογόνα ημέρα στη δουλειά αποζητούμε τα λιπαρά και τη ζάχαρη. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα μελλοντικά φάρμακα για την απώλεια βάρους θα πρέπει να στοχεύουν τον μηχανισμό που οδηγεί σε αύξηση του στρες σε όσους κάνουν δίαιτα.


ΤΟ ΒΗΜΑ
 

 
 
 
 
 

Όλο και μεγαλύτερος αριθμός ερευνών υποστηρίζει ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ βάρους και κατάθλιψης.



Αν και παλαιότερες μελέτες διερεύνησης της σχέση μεταξύ βάρους και κατάθλιψης έδειξαν μικτά αποτελέσματα, πρόσφατα όμως όλο και περισσότερες έρευνες τείνουν να υπογραμμίζουν την σύνδεση.


Πού είναι η σύνδεση;
Αρκετές μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι υπερβολικό βάρος απαντάται σε άτομα με συμπτώματα κατάθλιψης, προϊστορία κατάθλιψης, καθώς και άλλες εκδηλώσεις ψυχολογικής δυσφορίας (π.χ. άγχος). Ισχυρότερα συμπτώματα έχουν βρεθεί σε λευκά άτομα ηλικίας κάτω των 65 ετών υψηλού μορφωτικού επιπέδου και καλού εισοδήματος. Προηγούμενες μελέτες δείχνουν επίσης, ότι υπάρχουν ισχυρότερα συμπτώματα σε γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες. Ωστόσο αυτό μπορεί να αλλάζει. Σύμφωνα με μελέτη του 2006, που δημοσιεύθηκε στο Archives of General Psychiatry, η σχέση κατάθλιψης - παχυσαρκίας βρέθηκε να είναι το ίδιο ισχυρή στους άνδρες και στις γυναίκες.
Η σχέση αυτή δεν εμφανίζεται να ισχύει μόνο για τους ενήλικες. Υπήρξαν επίσης αναφορές για τη σύνδεση μεταξύ παχυσαρκίας και κατάθλιψης σε ανήλικους. Επίσης, οι νέες μητέρες με υπερβολικό βάρος έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν συμπτώματα κατάθλιψης.

Που έρχεται πρώτο;
Αν και οι ερευνητές έχουν βρει μια σύνδεση, δεν έχουν τη δυνατότητα να καθορίσουν την κατεύθυνση της σύνδεσης. Με άλλα λόγια, δεν ήταν σε θέση να αποδείξουν, ότι το υπερβολικό βάρος προκαλεί κατάθλιψη ή ότι η κατάθλιψη προκαλεί το υπερβολικό βάρος. Πολλές θεωρίες όμως, θα μπορούσαν να υποστηρίξουν οποιαδήποτε κατεύθυνση.
Για παράδειγμα η κατάθλιψη μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικό βάρος, διότι η αυξημένη όρεξη, η λιγότερη σωματική άσκηση και η αύξηση του σωματικού βάρους είναι κοινά συμπτώματα της κατάθλιψης. Επίσης, πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της κατάθλιψης έχουν ως παρενέργεια της αύξησης του βάρους. Επιπλέον για όσους έχουν μια διατροφική διαταραχή, η κατάθλιψη μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο παχυσαρκίας, μέσω της επίδρασής της στην ώθηση για κραιπάλη φαγητού.
Από την άλλη πλευρά, η παχυσαρκία μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη. Υπάρχει ένα στίγμα που συνδέεται με την παχυσαρκία, η οποία συνοδεύεται συχνά από τα αρνητικά και επιζήμια σχόλια του κοινωνικού η επαγγελματικού περίγυρου. Το στίγμα φαίνεται να έχει ευρύτερες επιπτώσεις στους λευκούς σε σύγκριση με άλλες εθνότητες. Εκτός από το κοινωνικό στίγμα η σωματική κίνηση μπορεί να είναι περιορισμένη λόγω με την παχυσαρκίας. Αυτό μπορεί να αυξήσει επίσης τον κίνδυνο κατάθλιψης. Είναι επίσης πιθανό η κατάθλιψη και το βάρος να συνδεθούν με κάτι εντελώς ψυχοσωματικό, όπως ένα παιδί θύμα κακοποίησης ή γενετική ευπάθεια.

Συμπέρασμα
Μια συγκεκριμένη σύνδεση έχει βρεθεί μεταξύ κατάθλιψης και παχυσαρκίας αλλά απαιτεί πολύ περισσότερη έρευνα για να αποκτηθεί μια σταθερή άποψη για αυτό το πολύπλοκο θέμα.

 
 
 
 

Μια συνταγή για απώλεια βάρους

Κουρασμένη από το πάχος η Caroline Jhingory ξεκίνησε να κόβει υδατάνθρακες και έχασε 55 κιλά!!


Χρόνος στην τρέχων βάρος: 9 χρόνια

Ύψος: 1,57


Στο 1,57 η Caroline Jhingory ζυγίζε 124 κιλα ήταν υπερβολικά βαριά. Οι συμμαθητές της έδωσαν το ψευδώνυμο "Free Willy" ή "Sumo". Συχνά, αυτή φερόταν άσχημα κατά τη διάρκεια του μαθήματος ή προσποιόταν την άρρωστη για να μην πάει στο σχολείο.
Τους γονείς της προσπαθήσαμε τα πάντα για να διαχειριστεί το βάρος τις τάξεις χορού και άσκησης, πρόγραμμα απώλειας βάρους σε παιδιατρική κλινική, μαγείρεμα με υγιεινά τρόφιμα,
αλλά αυτή κατέστρεφε όλες τους τις προσπάθειες. Κατανάλωνε μεγάλες ποσότητες φαγητού στην μέση της νύχτας η αντάλλασε μολύβια και αυτοκόλλητα με τις συμμαθήτριες με αντάλλαγμα το φαγητό. Προσπαθούσε να αντιδράσει στην έλλειψη του βιολογικού της πατέρα αλλά και στο θάνατο των δύο πιο αγαπημένων της εξαδέρφων σε πολύ νεαρή ηλικία. Οπως κάποιοι στρέφωνται στο αλκόολ η τα ναρκωτικά εκείνη απέκτησε τοξικομανία με τις πίτσες και τα στρούντελ Pillsbury στα μικροκύματα.
 Η αντιστροφή

Στο κολέγιο η Caroline αποφάσισε ότι είχε βαρεθεί να φοράει ειδικά σουτιέν!!! , ήταν έτοιμη να χάσει βάρος.


Ο τρόπος ζωής
Ως δημόσιος υπάλληλος άρχισε σκαρφαλώνωντας σε λοφώδεις περιοχές γύρω από την Ουάσιγκτον. Κατόπιν πήγε σε ένα γυμναστήριο και έμαθε από μια εκπαιδεύτρια για 2 μήνες, πώς να χρησιμοποιήει σωστά τα όργανα του γυμναστηρίου. Έκανε ελλειπτικό 45 έως 60 λεπτών, 6 ημέρες την εβδομάδα και άρση βαρών κάθε δεύτερη μέρα. Τώρα κάνει μια ώρα κάθε ημέρα διάδρομο και βάρη. Επίσης περιόρισε πολύ τους υδατάνθρακες με συνταγές που βρήκε online δηλαδή προϊόντα που περιέχουν αλεύρι, ζάχαρης, γαλακτοκομικών προϊόντων, ψωμί, ρύζι, ζυμαρικά ή πατάτες.


Ο πειρασμός
Ακόμα μερικές φορές όταν είναι υπερβολικά αγχωμένη τρώει τυριά και σοκολάτα, αλλά στηρίζεται στην προσευχή και την άσκηση για να αντισταθεί. Προσπαθεί όταν πλήττει να επισκέπτεται το γυμναστήριο ή βγαίνει μια βόλτα έξω.


Η ανταμοιβή
Όταν συναντά κάποια παλιά συμμαθήτρια απολαμβάνει τα λεπτά που χρειάζονται για να την αναγνωρίσει.


Συμβουλές της Caroline
Μαγειρεύω Μαγειρεύω Μαγειρεύω . "Δεν τρώω έξω γιατί σαν σέφ του εαυτού μου γνωρίζω πάντα τι τρώω"

"Αντικαταστήσετε μια κακή συνήθεια με μια καλή. Αντικατέστησα το φαγητό μπροστα την τηλεόραση με το γυμναστήριο. Τρώγω κάθε μέρα, έτσι γυμναζομαι κάθε ημέρα."

Πώς να μην παχύνετε αυτή την εορταστική περίοδο. Θέλετε να κρατήσετε το πάχος μακριά αυτή τη σεζόν; Είναι εύκολο αν ακολουθήσετε αυτές τους απλούς κανόνες


1. Μην αισθάνεστε υποχρεωμένοι
Όντας ένα ευγενικός καλεσμένος δεν σημαίνει ότι πρέπει να τρώτε μεγάλες μερίδες του όλα όσα προσφέρονται. "Να μην αισθάνεστε την ανάγκη να τρώτε τροφές που συνήθως αποφεύγετε για να ευχαριστήσετε την οικοδέσποινα», λέει ο Τζιλ Φλέμινγκ, συγγραφέας του βιβλίου « Οι Αδύνατοι άνθρωποι δεν καθαρίζουν τα πιάτα τους». «Ανεξάρτητα από το γεγονός που παρευρίσκεστε, θα πρέπει να αποφασίσετε ποιος είναι αυτός που έχει τον έλεγχο του τι και πόσο τρώτε, εσείς η οικοδέσποινα?."
Αν για κακή σας τύχη (γεγονός συχνό στα ελληνικά σπίτια) βρείτε ένα αδυσώπητο συγγενή ο οποίος σας ικετεύει σας συνεχώς για να "φάτε φάτε!" - Δοκιμάστε την πιο απλή τεχνική: Συνεχίστε λέγοντας «Όχι, ευχαριστώ», με ένα χαμόγελο. Είναι αδύνατο για την οικοδέσποινα σας να επιμείνει μπροστά σε ένα ευγενικό αλλά αυστηρό «Όχι» και δεν χρειάζονται περίπλοκες δικαιολογίες..


2. Μην αλλάζετε τα γεύματα σας πριν Μεγάλα Γεγονότα
Για να προετοιμάσετε το σώμα σας για τη μεγάλη γιορτή μπορεί να μπείτε στον πειρασμό να «διαγράψετε !!» θερμίδες παρακάμπτοντας το πρωινό ή άλλα γεύματα, όμως ο Fleming λέει. «Τα συχνά μικρά γεύματα είναι πάντα σημαντικά, είναι απαραίτητα πριν από τις εκδηλώσεις." Γιατί; Διατηρούν το μεταβολισμό σας υψηλά, επιτρέποντας στο σώμα σας για να συνεχίσει την καύση θερμίδων, αντί για την starvation mode, στην οποία το σώμα σας "κολλάει" σε χαμηλούς μεταβολικούς ρυθμούς.
Τρώγοντας κάτι εκ των προτέρων σας αποτρέπει από το να πέσετε πεινασμένοι και να καταβροχθίσετε τα λιπαρά τρόφιμα στην εκδήλωση. Στην πραγματικότητα είναι έξυπνο να τρώτε περισσότερο από ό, τι θα τρώγατε κανονικά εκείνη την ημέρα. «Ποτέ μην πάτε σε μια εκδήλωση λιμοκτονώντας» συμβουλεύει ο Fleming. «Ακόμα και κάτι μικρό, όπως μια μπανάνα ή ένα μπολ με δημητριακά, θα περιορίσει την όρεξή σας και θα σας επιτρέψουν να κάνετε εξυπνότερες διατροφικές επιλογές." Και εάν δεν είστε βέβαιοι ότι θα υπάρχει κάτι υγιές να φάτε μπορείτε πάντα να κάνετε μια ευγενική προσφορά να φέρετε εσείς κάτι που θα μπορούσατε και να φάτε χωρίς βέβαια να υπογραμμίσετε αυτό το τελευταίο.


3. Μην ενδίδετε στο «δωρεάν φαγητό».
Είναι μεγάλος πειρασμός αυτό το άφθονο δωρεάν φαγητό, ειδικά σε επαγγελματικές εκδηλώσεις, όπου τα υλικά είναι συνήθως τα φθηνότερα της αγοράς και τα πιο λιπαρά για λόγους κόστους. Επίσης αυτή η μόνιμη δικαιολογία «μα είναι τσάμπα, δεν θα φάω αύριο!!» μας κάνει να καταναλώνουμε ποσότητες χαμηλής ποιότητας φαγητού και υψηλής θερμιδικής πρόσληψης. Μην το κάνετε ακόμα και αν υποχρεωθείτε να φάτε τα μαρουλόφυλλα της γαρνιτούρας. Επίσης μακριά από το finger food που συνήθως είναι τηγανητό.


ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ